Postduivencoach

Ger is inmiddels alweer 76 jaar geworden maar lijkt nog een jonge vent, zijn ogen stralen nog altijd jeugdig vuur uit. Ik had de afspraak gemaakt bij Ger thuis en van daaruit zouden we even naar zijn hok rijden. Maar zoekende naar zijn woonhuis kwam ik al voorbij het hok wat achter een kassencomplex gelegen is. Ger gebeld ,,joh ik ben al bij je hok.,, Oké ik kom eraan. En inderdaad even later stond Ger naast me. Er was een nieuw hekwerk geplaatst met een gecodeerd veiligheidslot erop maar Ger is van alle markten thuis dus waren we snel binnen.

Bij het hok aangekomen hoorde ik al de muziek klinken. Muziek van Nick en Simon ,zijn duiven zijn er dol op en heel de dag staat de radio bij de duiven aan,iets waar Ger heilig in gelooft dat dit goed voor ze is. Wie denkt dat Ger een allegaartje aan duiven heeft zitten slaat de plank volledig mis, hier zitten duiven van alle tophokken, hoe Ger daar aan geraakt ? Hij gaat er gewoon met een mand naar toe en vraag of ze er een paar jongen in willen doen. Ik zeg dat ik het wel een beetje brutaal vind, waarop Ger antwoordt ,,ze kunnen toch nee zeggen,,.

Inmiddels zitten hier dus al duiven van Antoon van der Burg, Danny en Adrie van de Vrede enz.

Deze zomer zag ik toen ik de lijsten bekeek dat Ger Boutenstijn de vorm op het hok had en een eerste pakken kon dus ook niet uitblijven.

Mantes la Jolie 389.433 km van het hok van Ger vandaan, 6 duiven mee. De duiven werden gelost om 11.30 uur om een pittig vluchtje tegen de elementen onderweg aan te gaan. Om 16.58.39 knalt de Blauw Bonte weduwnaar de NL 01-1683447 uit de lucht en laat de 1306 tegenstrevers in de RMO achter zich met 1184.948 mpm. Deze weduwnaar is weer zo’n duif die Ger kreeg van Cock van de Ende , dus pure klasse. Kopvliegers van huis uit zoals Rotterdammers dat noemen.

Ger betreurt nog steeds dat hij dit jaar zijn beste doffer heeft verspeeld en zelfs mijn woorden van ,,maar Ger dat hoort erbij,, levert mij een boze blik op. Ger Boutenstijn houdt van zijn duiven, breng ze ook naar een ander om te ruimen,hij kan het niet.

We liepen nog wat door het hok en ik vond dat zijn duiven er geweldig uitzagen. Ook in de hand voelde ze goed aan. Toen schalde opeens uit de radio ,,You never walk alone,, wat voor mij het sein om te vertrekken was. Ger nog veel succes in de toekomst.

Kees Commijs sr

Postduivencoach

Report ,RMO Samenspel Groot Rotterdam.

Comments are closed.