Postduivencoach

Archive for the ‘De postduivencoach op reportage.’ Category

We zijn weer op de eerste zondagavond van 2026 aangekomen, en op zondagavond is het altijd column schrijven avond dus zit ik weer achter mijn computer om hem aan het internet en dan uiteraard aan u toe te zenden.

Allereerst wens ik u veel gezondheid toe in dit jaar met veel plezier aan uw hobby op goede en minder goede momenten, het proberen te genieten van onze hobby is tegenwoordig al moeilijk genoeg. Onze hobby is gewoon zakelijk geworden.

Ook ik heb plannen dit jaar , niet hoog gesteld maar wil er in ieder geval meer uit zien te halen dan het afgelopen jaar 2025 want dat was bar matig.

Had ik de afgelopen tijd al twee passende duivinnen voor het kweekhok aangekocht dan werden er vandaag weer twee bonnen voor jonge duiven aangekocht van Paul Kouwenhoven en de Gebroeders Voets. Als snel kwam er een liefhebber met de vraag wat ik daar nu mee moest omdat ik schijnbaar enige weken terug had geopperd niet met fondduiven verder tegaan. En dat kan, in wezen had ik helemaal willen stoppen met de duivensport maar hele dagen op de bank liggen leek mij ook niks dus ging ik door. Toen dacht ik maar met de fond ben je dadelijk pas twee of drie jaar verder als het lukt, bied dat nog perspectief want dan ben je 83 – 84 jaar. Ik ga de handschoen oppakken en er ook aan bouwen.

Vitesse/mid /dagfond blijf ik spelen en ga het zien als bijvangst, we wachten dus af.

De prijsuitreiking en de bonnenverkoop in de PV de Blauwe Doffer waren een succes en ik feliciteer het bestuur daarmee en ik bedank alle bonnenschenkers .

Tot de volgende rondom

Kees Commijs

De Rotterdamse Postduivencoach

Het is mijn laatste wel en wee van dit jaar , een jaar wat omgevlogen is. Een jaar van veel realiteit ervaringen waarin verdriet en geluk elkaar regelmatig afwisselden. Ik mag het zo niet benoemen maar gewoon een k.tjaar. Ook wel een jaar waar ik mezelf een beetje hervonden heb betreffende onze hobby, natuurlijk ga ik er in 2026 voor, maar anders ,ik wil gewoon van mijn duiven gaan genieten en de prestatie drang op plek twee stellen. Degene die mij kennen vragen zich nu af ,,waarom,, ik zal proberen het uit te leggen . Enkele weken geleden kwam er in de duivenclub een discussie op gang die in mijn ogen nogal hoog opliep. Er werd gesteld in mijn club dat ik ,,omdat ik op de kortste afstand ,,het gunstigst zat in de club. Maar de kortste afstand kan nooit het gunstigst zitten want die moet altijd toegeven aan oost- of westelijke hokken . De discussie liep op en in mijn ogen probeerde enkele zich veel sterker en beter te schreeuwen dan ze zijn. Ooit diende onze huidige voorzitter een voorstel in om zo uit de klok te vliegen in de club omdat de duiven windafhankelijk zijn en uit alle richtingen kunnen arriveren. Een pracht voorstel maar het is nooit voorgesteld en vermoedelijk al bij voorbaat in de afvalbak terechtgekomen. Het hoeft van mij ook niet want ik ken de kracht van mijn duiven en als ze over het centraal station zie aankomen dan weet ik dat ze aan de oostkant lagen en ik de de oostelijke liggende hokken gewoon tweemaal hun afstand verschil moet geven , Komen de duiven uit het NW dan geef ik gewoon Overschie de dubbele km vergoeding, is niet anders maar…..dit ligt wel aan mijn besluit als grondslag om mijn sport anders te gaan beleven. Mooie uitslag leuk en daar ga ik voor, maar competitie ? De schreeuwers mogen het bekertje in hun h.l steken. Ik wil gewoon genieten van ,,mijn ,, duivensport. Deze week waren Aad en Phil weer een avond op visite, ook Henk en Mischa Klos kwamen een lekker bakkie koffie doen, gezellig en ik zal binnenkort het tuinhuis benoemen tot duiven-praathuis, mijn viltstift ligt al gereed. Heerlijk vind ik deze momenten.

Vroeger hadden we zelfs hier op de rechtermaasoever keuzes uit vele verenigingen en die zijn inmiddels allemaal weg op eentje na, jammer het is niet anders maar je bent nu wel clubgebonden en er is geen vrije keuze vrijheid meer.

Momenteel heb ik nog op een bon geboden van Henk Fleuren uit Mook op een kleinkind van het beste kweekkoppel van dhr. Fox in Engeland en ook in line van mijn mattie en die staat bij Henk op een goede doffer van een bekende melker, ik ken Henk al jaren en vertrouw hem dus volledig, het jong zou weer een aanwinst voor mijn duivenparadijs betekenen. Volgende week weet ik meer , fijne jaarwisseling allemaal en tot de volgende rondom.

We zijn weer een weekje verder en na deze volgt er dit jaar nog een wel en wee. Veel is er niet te melden alleen dat je overspoeld wordt anno 2025 door de verkopingen en iedereen heeft blijkbaar de beste en dit terwijl er over een heel jaar maar een dertig echte overwinnaars zijn in de afdeling concoursen dus wordt dat hele goeie in de verkopingen wel erg overdreven . Ga eens na op welk niveau een super liefhebber vliegt , hoe zijn ligging is t.o.v. de concurrenten enz. Vaak gaat er een wereld voor je open.

Maar maandag de nieuwe aankoop voor op ,, de Verloting ,, van mijn mattie wezen halen bij GPS-Auctions, leuk gesproken met de verzorger daar en een lekker bakkie koffie gedronken. Thuis in het kweekhok de broedbakken aangepast en ik kan u verzekeren dat ,,de Verloting,, en de ,,Line Secretariaat,, vanavond in hun broedbak zaten samengeplakt. De andere vier kweekkoppels zaten ook lekker rustig op hun eieren, seizoen 2026 is gestart voor mij.

In de vereniging organiseerde onze voorzitter na jaren weer eens een kerstklaverjas toernooi en mag hij het een geslaagde avond noemen waarin het samenzijn en sfeer voorop stonden. Natuurlijk zijn er altijd spelers die voor de winst komen en regels en systemen naar hun hand willen zetten en op het paasklaverjas toernooi worden de regels aan alle tafeltjes hetzelfde gewoon van 2 tot 6 draaikaarten en niks verplicht aannemen. We hadden deze keer al zes tafeltje en zelfs ik vond het een geweldige avond, na ongeveer een vijf en dertig jaar niet gekaart te hebben. Het gevoel is terug dus misschien de volgende keer wel tien eieren.

De kerstdagen staan voor de deur en ik wens al mijn lezers fijne en prettige dagen toe , let op jullie cholesterol en het kan niet fout gaan.

We gaan een 2026 tegemoet met veel verrassingen maar daar mag ik nog niets over zeggen , nogmaals geniet van deze dagen.

We zijn weer een weekje verder en ik kan wel zeggen een week waarin ik van het ene in het andere geslingerd werd. Een week waarin stoppen of doorgaan met mijn hobby me elke dag bezig hield en de doorslag was uiteraard doorgaan, onder het hangijzer wat moet je dan anders doen ,,verpieteren,,? Dus we gaan gewoon door met de hobby en ik wil het woord hobby toch benadrukken om dat het verdien model in de duivensport anno 2025 toch wel het streven is van veel liefhebbers.

Maar de duiven zitten nog niet bij elkaar terwijl ik elk jaar al rond 27 November duiven aan het koppelen was , de lust daartoe ontbrak gewoon en ik probeer het nu weer een beetje op gang te rollen.

Dit weekend was een roerig weekeinde , de verjaardag van mijn vrouw (inmiddels alweer vijf jaar geleden overleden) en een achterkleinkind wat vandaag zou moeten worden geboren maar dus alweer liet zien over de zelfde eigenwijze genen als zijn overgrootvader te beschikken onder zijn motto,, ik zit warm en blijf nog ff binnen en hou de klapdeuren gesloten,,.

Onze club organiseerde vandaag de jaarlijkse RMO tentoonstelling met een speciaal randje want het was de laatste. Door de nieuwe herindeling gaan we nu spelen in een samenspel met 7 verenigingen volgens sommige gaat het Zuidholland west heten , ik schijf het even op maar weet het ook nog niet zeker. In ieder geval was er dus een tentoonstelling en de winners waren blij en uiteraard de verliezers teleurgesteld. Ik had zelf geen duiven ingebracht dus dan mag je een mening hebben en vond ik het op zicht een mindere keuring als kun je dit niet echt duiden omdat je de duiven niet in de hand hebt gehad. Weinig duiven maar dat is de tand des tijds de sport loopt zeker hier in de contreien hard terug. Maar het was gezellig in de vereniging, als voorzitter van de RMO reikte Antoon van de Burg bekwaam de prijzen uit zoals hij al zijn hele leven doet.

Tijdens het geroezemoes zat ik via mijn mobiel op een duivin te bieden die ik ook nog binnen sleepte dus ,, de verloting,, van mijn mattie krijgt nu twee vrouwtjes en ik ga kijken of dit mij nog gaat lukken, wordt spannend.

De club liep leeg en iedereen ging tevreden sommige zelfs zeer tevreden naar huis, op de valreep kreeg ik nog een kat uit de zak maar ben mezelf nergens van bewust. Zal nooit een blad voor mijn mond nemen want de waarheid moet altijd gezegd en geschreven mogen worden.

Op de vraag waar ga je vanavond over schrijven ,dit,

Mijn column zet ik pas in de computer en op internet als ik op deze stoel gaat zitten , vooraf staat er niks in de klad en als ik zit laat ik mijn gedachten even de vrije loop en veranderd deze in lettertjes en cijfertjes op het scherm ,,mijn gedachten,,.

Tot de volgende rondom.

Kees Commijs de Rotterdamse Postduivencoach.

Het is al over één uur in de nacht, ik heb het schaatsen in Calgary zitten kijken en trots op onze Nederlandse vrouwen superprestatie en ik weet dat zij dit niet willen maar ook onze duivinnen hebben meer moraal dus snelheid als onze doffers dus zullen we ons moeten gaan aanpassen. Maar het is nu erg laat en mijn kleinste hondje Bear roept dat ik naar bed moet komen, het was het een weekje wel met de camera ploeg van RTL een dag achter me aan en vooral veel over de duivensport tot in onze vereniging pv De Blauwe Doffer Rotterdam toe. Het was vond ik een geweldige belevenis met een fijne geluid en cameraman en een geweldige en prachtige regisseur (se).

Ik ga nu mijn mandje in anders worden de buren gek van die kleine , tot de volgende rondom en dan ben ik vermoedelijk weer overgrootvader en heeft Milo een neefje.

Alle duiven in het hok gooien nu in deze dagen hun laatste pen.

Tot de volgende rondom.

Kees Commijs de Rotterdamse postduivencoach.

Zo het schaatsen op de televisie is afgelopen dus ga ik nog even mijn column aan het internet toevertrouwen. Het is op vrijdagavond echt gezellig binnen onze vereniging al valt de belangstelling iets tegen. Natuurlijk zijn er wat prijsjes te winnen voor degene die het met de keurmeester eens zijn over de schoonste doffer en schoonste duivin en de winnaars daarvan krijgen een doosje chocolaatjes of een echte Kips leverworst. En in de verloting vliegen de geschonken eieren en de pers sinasappelen over het biljard. Gezelligheid kent geen tijd, wel raar is dat het de ruim twintig keurende liefhebbers het nu al twee weken niet lukt om het met de keurmeester eens te zijn over die schoonste doffer of duivin en dus de doos chocolade inmiddels wel witte chocolade zal gaan worden.

Deze week kwam mij ter ore wat eventueel de prijzen voor de gewonnen kampioenschappen zouden kunnengaan kosten, te gek voor woorden en als je zegt de vaste kosten van de club moeten door de contributie gedragen worden willen ze er niet aan. Ga terug naar vroeger terug naar de roets , gewoon een diploma met daarop je behaalde kampioenschappen . Klaar is Kees ehhh ik niet hoor , mijn naam is haas.

Dure kampioensprijzen maar als er voetbal is kunnen we in de club niet eens kijken , zoiets zou bij mij voorrang krijgen  want het bevordert alleen al de sfeer in je club, drie lekkere banken om de tv en gezelligheid is gegarandeerd, tenminste als die voetbal miljonairs op het gras hun best willen doen  Pfft.

Dan vanavond die Femke Kok wat een prestatie  , op mijn hok zit ook een duif die al Femke Kok heette dus misschien kan die in 2026 de naam nog meer glans gaan geven ,ik hoop het.

Veel is er verder niet te melden , duiven gaan er nog steeds dagelijks uit en vrijdagavond moet ik twee oude duivinnen en twee oude doffers zetten, door de rui ? Nee. Glad, Nee. Maar belooft is beloofd. Dus we gaan gewoon mee doen. Tot de volgende rondom.

O ja ik heb een nieuwe telefoon en sommige apps werken nog niet naar behoren dus sorry voor dat ongemak.

Kees Commijs de Rotterdamse postduivencoach.

We zijn weer een weekje verder en de avondjes keuren zes weken lang in de pv de Blauwe doffer , Rotterdam zijn weer begonnen. Ik zal even het concept uitleggen, de eerste drie weken brengen elke vrijdagavond negen liefhebbers twee oude duivinnen en twee oude doffers dus komen er totaal 36 duiven. De drie weken daarna komen de jonge duiven aan de beurt. Een liefhebber  keurt deze duiven op zicht en wijst van alle hokken de mooiste duivin van de twee en de mooiste doffer van de twee aan en een schoonste doffer en duivin van het totaal. De liefhebbers gaan ook keuren en krijgen een punt per duif voor de duif waar ze het met de keurliefhebber eens zijn. De inzet voor als je mee keurt is een euro en de winnaar van de avond krijgt die pot en bij meerdere winnaars wordt de pot verdeeld en voor degene die de schoonste duivin of doffer hebben geraden wordt er een doos chocolade uitgereikt, daarnaast is er ook een verloting waarmee diverse prijzen te verdienen zijn en een bon voor een geschonken duif. Uiteraard staat de gezellige avond met onderlinge contacten voorop en Bas zorgt desnoods voor een lekker stukje frikandel of een bitterbal .

Deze week had ik zelf heel laag gekeurd maar troostte mezelf maar met het idee dat de keurliefhebber een slechte avond had, wat gebeurde er namelijk de duivin die de schoonste van de avond was  werd door slechts één liefhebber aangewezen en dat was de eigenaar zelf. Terwijl er misschien een andere duivin door een tiental liefhebbers  was aangewezen. Maar in wezen is dat juist de kracht van deze avonden dat meningen duidelijk kunnen verschillen. Hoop dat we nog vijf gezellige avonden kunnen tegemoet zien.

Wel schrok ik hoever de duiven die er stonden al glad waren terwijl ze hier bij mij nog met kale nekken en koppen lopen en ik er wel over twee weken moet staan , pfft. Mijn duiven gaan er dagelijks uit, stonden nu ook wel enkele echte grote fondspelers maar of dat nu het verschil is dat weet ik niet.

Ook kwam er nog een discussie op gang over het aanschaffen van een goede duif of het vragen erom. Uiteraard kan ik niet zeggen dat ik nooit om een duif gevraagd heb, twee jaar terug namelijk heb ik ee kaal jonkie gevraagd aan mijn mattie om onder te schuiven bij een duivin die naar Barcelona moest. Maar het jong  was  dus een  tijdelijk en die afspraak heb ik dus ook gedaan. Wel durf ik hier zwart op wit te stellen dat ik van mijn leven nog nooit aan iemand om een duif gevraagd heb en ik dat ook nooit zal gaan doen. Zo zit deze eigenwijze postduivencoach nu een maal in elkaar en ik blijf een raar mens.

Tot de volgende rondom.

Kees Commijs de Rotterdamse postduivencoach.