Postduivencoach

Woensdag belde duivenvriend Philip Huksloot (het bijhuis van Klaas van Dorp & Zn)mij op met de vraag ,,hoe hij zo snel mogelijk naar Middelburg,, kon rijden. Mijn wedervraag was ,,wat moet je daar nu weer doen,,? Philip,,Er zit een jonge duif van me die van het hok is weggeslagen,een rijpe pieper,, De duivencoach,, Philip ik maak wel een uitdraai op de pc,, Philip ,,ga je donderdag dan mee,,? Ja ,is goed en aldus geschiedde.Philip kwam me vanmorgen om 9.00 uur ophalen en wij naar Middelburg in Zeeland. Onderweg kwamen we nog langs Hellevoetsluis en Oudenbosch en wisten gelijk hoeveel kilometers onze duiven tegen de wind in moeten vliegen als ze vanaf die kant de afdeling in komen . Niet te redden voor onze duiven in het centrum van de afdeling  maar door de kwaliteit van de Rotterdamse duiven komen we een heel eind. Langs de dammen was het al druk en overal stonden de mensen te vissen, echt mannetje aan mannetje en af en toe stond er ook een vrouwtje tussen.

In Middelburg was het even zoeken maar toen we bij het huis van Jan Roest aankwamen stond deze zijn bakken met violen in de voortuin bij te werken ,dus ook de dooie blommetjes er uit te halen. Handje schudden ,naampje noemen u weet wel het bekende respekt volle ritueel.

Toen naar de achtertuin, twee mooie hokjes van Punt één van ongeveer 4 m lang en één van anderhalve meter lang. Één met pannen gedekt en de andere met bitumen golfplaat. Pracht hokjes en goed onderhouden en keurig zeg maar perfekt schoon. Vooral de mooie plexiglas spoetnikken waren een lust voor het oog. Maar toen de deuren van de hokken open gingen vielen onze ogen uit hun kassen van verbazing. Een pracht hok vol met jonge duiven , prachtige goed gebouwde vogels en Jan moest echt de deur in de gaten houden daar de jonge duivinnen nu al gruizig waren om naar de oude doffers te gaan. De glans spatte van die jonge duiven af.

Het soort was van de alom bekende Koen Minderhout, de te kloppen man in Zeeland. Ook was er wat soort van Otterspeer uit Capelle op het hok. Nee, ik heb hokken gezien die er minder uitzagen. Jan gaf aan op de vraag hoe het kwam dat de duiven er zo goed uitzagen veel met knoflook, appelazijn en naturaline te werken. Tegen geel en andere ziekte had hij al jaren niets ondernomen.

Jan ofwel meneer Roest is al dertig jaar ringenadministrateur en soms wordt hij niet vrolijk van de nare ervaringen die die job met zich mee brengt en mede daarom was hij zo blij dat Philip er 250 km rijden voor over had om de duif op te halen. Philip zei dat hij de duif had mogen houden maar omdat Jan alleen maar liefhebber is van de vitesse/midfond (dus het snelle werk) en dit jong zuiver voor de fond bestemd was ging het dus terug naar het Rotterdamse.

We werden nog getrakteerd op een bakkie koffie door mevrouw Roest, praten nog wat over de ditjes en datje in de duivensport. Vonden allemaal de column op duivenmarktplaats van Martijn prachtig en toen werd het weer tijd om afscheid te nemen.Eigenlijk veel te vroeg want het was gezellig.Ik kwam er achter dat men de Zeeuwen absoluut niet in het hokje van de stugge mensen mag plaatsen daar met met Jan Roest lekker duivenmelken is.

Nogmaals Jan bedankt dat Philip zijn duifje weer terug heeft.

(had nog een foto gemaakt maar het fototoestel heeft hem niet opgeslagen ,maar dat verwachtte ik al.)

Kees Commijs sr

Postduivencoach.

Het was in het jaar 1962 toen uw reporter er nog werkte , op de grote boerderij naast het perceel waar Joop v/d Graaf & zn hun duivenhokken nu staan. De boer was al bejaard en in de zeventig en ik zeventien. Ik had de verantwoording voor het bedrijf op mijn schouders , een veertig stamboekkoeien en een twintigtal jongvee. Tevens moest het grasland rondom de boerderij beheerd worden. Dagen van 5.00 uur tot 20.00 uur waren geen uitzondering. Het was hard werken voor een jonge knul.

Ik moest hier even aan terugdenken toen ik bij Joop op het hok naar de omgeving stond te kijken. Het was inmiddels aardig met villa’s volgebouwd maar alles was duidelijk herkenbaar en voelde vertrouwd aan.

Bij de aankomst bij Joop werd ik welkom geheten door een zwartharig beest met grote tanden die hij ook duidelijk in mijn benen zou willen zetten en ook bij het weggaan liet Joop zien dat hij hem/haar goed onder appel had. Als Joop er niet zou zijn dan word je gewoon opgevreten. Pracht van een dier luisterd goed en bewaakt perfekt  Joops  eigendommen.

Als je bij Joop in zijn buitenhuis zit ademd alles duivensport, diploma’s van al zijn behaalde grote resultaten waarvan zeker die van 1987 eruit springt. Alle eerste kampioenschappen in Zuidholland werden dat jaar behaald iets wat ik nog nooit gezien had.

Peronne werd zaterdag gelost om 8.00 uur. De rede om Peronne te vliegen was dat alle wagens niet in Morlincourt terecht konden omdat daar de losplaats te drassig zou zijn, tenminste dat is de officiele opgave. In de wandelgangen circuleerd het bericht dat de geplande losplaats niet gehaald kon worden en dat het lossen wederom telaat zou worden als de duiven nog enkele uren van de rit moesten bekomen.

Maar we vlogen dus Peronne met de duiven. Joop & Jan stonden (vermoed ik) ook op de uitkijk toen zij opeens hun weduwduivin de NL10-1653916 uit de lucht zagen knallen. Zij had de 252.504 km afgelegd en liet zich afpiepen om 11.18.16 uur wat 1273.559 mpm betekende. Goed voor de 1 ste in de RMO. 1 ste in Samenspel Groot Rotterdam, 1ste in afd 5 rayon West enz . Een pracht van een vroege duif  met als vader eentje van Ad Schaerlaeckens en van moederszijde een zuivere van Loon. En met zuiver bedoel ik zuiver, zelden zag ik zo’n prachtige collectie kweekduiven als bij deze combinatie. Prachtige vogels, zeer fijn besneden , met nog ouderwetse dikke morellen en mooi getekende neusdoppen. Stuk voor stuk sierraden voor elk hok en ook hier gevormd vanuit een basis van echte rechtstreekse klakduiven. Vlak voor Jos zijn dood was Joop er nog en ook bij Borgmans en de Prut is en was hij een geziene gast.

Joop en Jan hun collectie bestaat uit 24 weduwnaars en 24 duivinnen  ,  er staat tussen de bomen in het gras langs de sloot ongeveer 22 meter hok. Het voer wordt gehaald in Belgie  en medicamenten worden alleen verstrekt indien het nodig is.

Deze vader en zoon combinatie vliegt ook in de postduivenvereniging de Blauwe Doffer , een club waar ze dit jaar wel erg hard aan de deur van het duivenmekka kloppen.

Beginnende liefhebbers moeten starten met goede duiven, de boel niet forceren en vooral niet teveel willen veranderen als men bezig is, eerst even de boel aankijken is Joop zijn advies. Hij voegt daaraan toe dat hij in dat geval zelfs Jan af en toe moet temperen daar die ook maar wil blijven zoeken naar verbetering. Joop zegt feitelijk dat al het oude niet slecht behoeft te zijn. En een liefhebber die nu 77 jaar is en al vanaf zijn 11 de jaar duiven heeft moet je daar dan het voordeel van de twijfel in geven ,toch?

Met Joop zijn gezondheid gaat het momenteel weer de goede kant op en dat was vorig jaar minder. Ook zijn vrouw haar gezondheid is wat minder dus s’morgen staat het duo wat later op  een ontbijt met een pilletje dan moet Joop nog 7 km rijden naar zijn duivenparadijs waar hij dan pas om 10.00 uur de duiven kan gaan verzorgen. Liefst zou hij om 6.00 uur bij de duiven zijn maar dat gaat allemaal niet meer en dan worden de prestaties iets minder oppert hij. Zijn jongen worden verduisterd maar de oude duiven niet.

En een hele mooie kon ik uit Joops mond noteren, een opmerking die je alleen van de allergrootste kan verwachten en ook uit de mond van die bekende Amsterdamse voetballer had kunnen komen.

Alles heeft een oorzaak en alle oorzaken hebben een gevolg. Joop bedank dat ik even bij je langs mocht komen.

Kees Commijs sr

Postduivencoach.

Op verzoek van een liefhebber toon ik enkele foto’s van de nieuwe nok op het hok. Hoewel de prestatie’s nog niet van wereldbelang zijn vind ik zelf deze nieuwe nok een grote verbetering. Het klimaat op het hok is idiaal en vloer en wanden zijn gewoon kurkdroog en hoewel er vrij veel duiven in het hok zitten ruik je deze niet.

Kees Commijs sr Postduivencoach.

Vorig jaar begon deze postduivencoach ,,Vrije vogel,,weer met duiven. Een electronisch constateer systeem aangeschaft bij een liefhebber die stopte en later nog twee platen bij een liefhebber in Heenvliet. De spoetnikken aan het hok voorzien van een koker waar de eerste twee platen inlagen en alles werkte perfekt. Maar de vluchten met de jonge duiven kwamen eraan dus moest er een langere plank komen met de vier grote antennen platen naast elkaar en ook dat werkte perfekt.Toen begonnen er liefhebbers te zeuren dat dit niet mocht en zelf stootte ik mijn kop geregeld aan die plank dus tijdens de jonge duivenvluchten van 2011 de planken nog veranderd.Niet gemerkt dat er toen problemen waren.

Nu tijdens al vanaf de eerste vlucht problemen. Elke week mistte het systeen duiven die ik dan met de hand over de platen moest halen. Nieuwe kabels brachten ook geen uitkomst en het systeem bleef matig functioneren. Ik dacht er al aan om mijn oude trouwe junior bij Cor Zwerus op te gaan halen.
Een email aan Patrick Claassens van de firma v/d Berg in Leidschendam en een afspraak gemaakt om de platen op te waarderen en na te kijken. Bij controle bleken er drie van de vier platen gewoon goed en de vierde werd opgewaardeerd. Maar Patrick liet zien waar het allemaal fout zat. Zodra je de platen bij elkaar lag was de kracht van de ontvangst nog maar miniem en hoe verder van elkaar hoe beter de ontvangst clip op de antennen. Morgen ga ik direkt de valplanken halveren en komt er voor de ingang nog maar één antennetje te liggen. Is het probleem voor het stalhokje ook opgelost daar ik nu antennen als reserve heb.  Ook kreeg ik nog een gratis testclip mee die ik ,,lomperik die ik ben,, vergat mee naar huis te nemen.

Nadat ik nog wat gratis onderricht kreeg en het een en ander leerde (nu alweer vergeten) over de mogelijkheden van het ECS. Ik heb wel geconstateerd dat elke duivenclub blij zou zijn met een lid als Patrick ,hij weet alles van de ECS ,een ,,now how met toegevoegde waarde voor elke club.. Zo liet hij zien dat je een trainingsvlucht als die nog in je ECS zit gewoon door de vereniging verwijderd kan worden. Ook kun in het Atis toppie tijdens het inkorven nog gewoon een duif als de chip niet afpiept van een nieuwe clip voorzien en inkorven. Zelf moest ik een duivin enkele weken terug gewoon mee naar huis nemen omdat de duif niet in de ecs bekend was.

Ik constateerde dat als je 19 jaar geen duiven hebt gehad en je totaal van de sport afstand had genomen je gewoon in de tijd hebt stilgestaan. Jammer daar men mij vroeger niets  (over alles) hoefde wijs te maken. Ik was van plan mij niet meer te verdiepen in de duivensport en gewoon op de aankomst van mijn duifjes te wachten,maar ik moet eerlijk zeggen dat als je er dagelijks weer gewoon mee wordt geconfronteerd afstand nemen heel moeilijk is. Maar de tijd zal het leren.

Patrick Claassens van Atis benzing aan de Leidsekade 23 in Leidschendam ,ik bedank je voor een leerzaam avondje en we zullen elkaar ,,zeker en vast,, nog vaker tegenkomen.

Kees Commijs sr

Postduivencoach

Zaterdags werd de vlucht vanuit Peronne uitgesteld naar Zondag om dan op zondag om 14.00 uur gelost te worden. De eerste duiven melden zich rond 16.00 uur aan de rechterkant van de maasoever in Rotterdam.

Overwinnaar van deze vlucht in de RMO ( 3157 d) en in het Samenspel Groot Rotterdam (5224 d) zijn  wederom de gebroeders Wiskie uit de Blauwe Doffer. Zij klokken hun duif de NL10-1655201 om 16.02.53 wat een snelheid van 2016.485 mpm betekend. Om dat dit hun tweede overwinning in 2012 in de RMO is gaan we dus naar de volgende liefhebber op de lijst.

En dat was in dit geval Klaas van Dorp en zn. Maar ook deze vader en zn combinatie had dit jaar al een overwinning in de RMO geboekt dus wordt nummero 3 in de schijnwerper van de publiciteit geplaatst.

En dat zijn in dit geval de Gebr. Snoep. Even vermelden dat alle hierbij genoemde liefhebbers lid zijn van de sterke Rotterdamse duivenclub ,,Blauwe Doffer,, in Overschie.  De gebr Snoep beoefenen hun duivenhobby nog op een echte duivenzolder aan de Dorpstraat in Overschie.In de reportage vorig jaar toen ze een eerste in de RMO met de jonge duiven verdiende beschreef ik al dat ik geweldig onder de indruk was van hun locatie. De gebr. Janssen zouden er hebben kunnen wonen, zelfde sfeer en uitstraling de tijd heeft er stilgestaan. Maar dat is totaal fout gedacht, de gebr zijn herstart en hebben het beste van het beste aangeschaft en ook deze jaarling duivin NL 11-1710004 is uit het goede hout gesneden. Gekweekt uit twee rechtstreekse late jongen van Meulemans. De gebroeders gaan niet voor minder. Op het hok wordt nog op de ouderwetse manier nestspel gespeeld en het duivinneke dacht vermoedelijk dat na twee dagen in de mand te hebben gezeten haar 6 dagen oude eitjes het niet zouden redden. Zij spoedde zich naar huis. Toen de gebroeders hun zolder betraden zat ze haar baasjes op te wachten. Het ECS stond nog niet aangesloten en als je wat ouder wordt is het om de stekkertjes in het toppie te krijgen normaal al een probleem, laat staan als de duif je al verrast en de zenuwen je overmand, dus ook dat nam wat tijd in beslag. Maar op het display kwam een tijd van 16.02.43 te staan goed voor 2014.295 mpm gewoon een toptijd. De gebroeders zijn er van overtuigd de eerste verspeeld te hebben en ik als reporter geloof al lang niet meer in sprookjes maar deze mannen geloof ik op hun woord, liefhebbers pursang en Loek kon zijn begane fout door niet op tijd te zijn geweest en zijn duivin niet met loon naar werken heeft kunnen belonen moeilijk verwerken. Maar mannen geloof me en ik ken jullie al vele jaren. Zuid Holland afd 5 is nog niet van jullie af en ik weet zeker dat jullie binnen enkele jaren zeker op de teletekst vermeld komen te staan. Duivensport optimaal. Perfecte liefhebber duif combinatie, goed droog hok waarop gewoon simpel duivensport beoefend wordt, maar wel met alles het optimale klimaat proberen te scheppen voor topprestaties. Gewoon mijn petje af, en Loek ? Die mag zijn pet ophouden.

Kees Commijs sr

Postduivencoach.

Inderdaad verraste, en niet alleen vriend en vijand maar ook zichzelf.

Stelt u zich eens voor, dat er op oudejaarsdag een nieuw (vurenhouten) hok in elkaar werd getimmerd door Jan Krijgsman en Henk Trouwborst die ook een vinger in de pap hadden bij de bouw van de hokken Sangers, Gebr. van de Heuvel en Kok Groen.

Dat de duiven twee en een halve maand bij duivenvriend Denis Boelhouder en zijn vader zitten en daar worden verzorgd.

Nu pas de jonge duiven worden uitgewend en dan nu al twee weken een kopduif pakken.  En wat voor kopduif, deze weduwduivin de NL 09-1162517 is de eerste in de vereniging PV Hillegersberg, de eerste in de RMO Rotterdam( 2981 d ), eerste in samenspel Groot Rotterdam (4818 d) en had de vierde prijs gehad over de totale afd. 5 waarvan zeker 35.000 duiven los gingen in Pommeroeul.

Het was een gewaagde maar goede lossing in Pommeroeul om 7,45 uur. afstand tot het hok comb Burg-Luijken 174,091 km, de aankomsttijd van deze duivin is 9.17.17 uur met een snelheid van 1886 mpm en dat met ongeveer 80% regen onderweg en een kille ZW wind. Maar gemiddeld stonden de concoursen een tien minuten open. Dus deze week ook een dikke pluim voor de lossingcommissie.

Perry is al vanaf 1983 met de duiven bezig en vanaf die tijd ken ik hem ook. Hij leerde de stiel bij Kees en Corrie Storm en later kreeg ook  Jan de Rijk de rol van adviseur en medemelker waarvan Perry natuurlijk ook wel wat opstak. Piet Luijken kwam ook de comb Burg-Luijken versterken en geleidelijk werd er een sterk spelend hok met duiven opgebouwd. Van Jan en Piet heeft de duivensport inmiddels afscheid moeten nemen maar symbolisch hebben beide liefhebbers nog veel inbreng zoals Perry  ze/dat benoemd.

Nu word de duivenkolonie verzorgd door Pa Hans Burg , Broer Raymond Burg ,zwager van Piet Luijken ,Ton de Vos en uiteraard Perry Burg hemzelf.

Dat deze mensen het allemaal goed doen blijkt wel uit de staat van dienst van het huidige duivenbestand. 1 -3 NPO vlucht Chateauroux, 1ste Nationaal St Vincent, 2 de Nationaal Bergerac enz enz . Probeer maar eens een bonnetje voor een duif van deze combinatie te bemachtigen ? Lukt bijna niet, u zult diep in uw buidel moeten.

Perry is natuurlijk in het Rotterdamse een begrip in de duivensport. Zijn duivensport zaak is gevestigd in Corrie’s Dierenwinkeltje aan/bij de Kleiweg in Rotterdam. Vanochtend toen ik kwam leek het een beetje op een duivenclubje daar vele sportgenoten hun felicitaties kwamen aanbieden. Dus Perry Burg weet wat hij voeren moet, dat is Gerry Plus en Sport subliem van Versele laga.

In de drinkpot komt een geelkuur en verder wordt er alleen aan de duiven gerommeld op aanraden van Henk de Weerd of Hans van de Sluis twee bekende duivenspecialisten van het grote Nederlandse medische duivendoctoraal. De duiven worden uiteraard ook geent tegen paramixo, maar blind kuren daar is Perry een grote tegenstander van.

Een standpunt van Perry is ,,dat je altijd zelf moet blijven geloven in iets waar je mee bezig bent,,.

De afkomst van de duivin mag er wel wezen, gekweekt uit twee topcracks.

Vader is de Supercrack 041 NL 00-1941041 afkomstig van Rotgans /vanDijk. Deze doffer vloog o.a 1 Alblis 10544 d, 1 la Souterranne 8900 d , 4 NPO Chateauroux 11270 d en verder nog 9- 6664 d,  1- 4422 d, 2 -2276 d, 1- 5143 d enz enz.

Moeder is de NL 05-1365637 Dochter42 van Frank Klein en ik lees nog een duif van Roos v.d Ende en 2 van J Ouwerkerk in de verre afstamming. De prijzen van deze afstamming opschrijven zou goed zijn voor de bladvulling veel eerste prijzen en prijzen in de eerste tien tegen gemiddeld toch wel een 3500 duiven. Dus een super kweekkoppel en dan is zo’n duivin eruit kweken geen toeval meer. Perry had het koppel samen met Danny de Vrede, de man die twee jaar terug het Nederlandse duivenmekka door zijn uitslagen liet trillen  en menigeen versteld liet staan.

Nieuw hok van vers hout nog niet uitgehars, duiven die twee en een halve maand van hun locatie zijn weggeweest en feitelijk nog niet echt gereed waren om aan het seizoen te beginnen. Maar Perry Burg en zijn companen staan er weer en we zullen dit jaar zeker nog meer van hun horen.

Kees Commijs sr

Postduivencoach.