Peronne in de RMO samenspel Rotterdam voor J. van de Graaf en Zn Jan.
Het was best even moeilijk om deze reportage tot stand te brengen, natuur lijk had ik kunnen teruggrijpen naar een reportage van vorig jaar maar het liefst ververs ik de gegevens even. Dit geeft dus direct aan dat Joop en Jan al eerder eerste prijzen in de RMO verdiende of liever gezegd door de jaren heen grosseerde zij erin.
Een sterk hok met postduiven met de vaste waarde van een uitmuntend hok met kweekduiven wat constante aanvoer van klasse in de vliegploegen garandeert.
Joop inmiddels 78 jaar oud en vanaf zijn elfde jaar als duivenmelker en zoon Jan 46 jaar en deze heeft het duivenvius al vanaf zijn geboorte meegekregen. En kwam de vorige reportage Joop volledig aan het woord nu wilde ik ook wel het één en ander van Jan horen.
Uiteraard ging ik naar deze vader /zoon combinatie voor de behaalde eerste prijs van Peronne in het samenspel groot Rotterdam en de RMO . Hun lichtkrasje de weduwduivin de NL11-1709770 werd in Peronne op een afstand van 252,504 km van hun hok gelost om 9,45 uur om op de plank te landen om 12.16.53 uur met een snelheid van 1662,488 mpm en dat tegen 3088 tegenspelers in de RMO. En om nog even een indruk te geven van de klasse van deze duivin, in de afd 5 waren er slechts twee duiven sneller en liet zij 36196 duiven achter zich. Al eerder speelde deze duivin een eerste prijs van Meer. Topklasse dus.
Vader is de 05-6336887 een rechtstreekse van D+L van Dijk ,broer van zijn beruchte Rambo en met een tante als miss Karolina mag je dit al een kweekdoffer met klasse noemen.
Moeder is de 09-2080445 een rechtstreekse (als ei gehaald ) van Baert – Soen, de stamboom die erbij is spreekt boekdelen, allemaal kopprijzen in haar voorouders.
Deze combinatie heeft de beschikking over 43 vierkante meter hokken waarop 20 kweekoppels, 38 vliegkoppels en ongeveer 80 jonge duiven huizen. Ondanks dat Jan een eigen ingenieursbureau runt kan hij tijd vrijmaken om zijn vader in hun hobby te ondersteunen en het verbaasde mij dan ook hoeveel hij van het reilen en zeilen in de duivensport wist, gewoon een verademing. En hij slikt zijn mening niet in al was die van mij en zijn vader soms heel anders en moesten wij onze mening bijstellen daar Jan ons wist te overtuigen.
Op de hokken wordt totaal weduwschap gespeeld. De oude duiven worden voor de vluchten vier maal gelapt en zeker niet verder dan Zevenbergsehoek.De jonge duiven gaan straks ook slechts een keer of vier die kant op, het zijn geen rijders zoals vele anderen.
Het voer is de VTB mengeling van Ronny van Tilburg met af en toe wat biergist erover. Om de zes weken wordt er wat tegen het geel gedaan en dat is al. Jan zegt je moet gewoon goede en sterke duiven bezitten op een goed hok.
De voeding gaat tijdens de vluchten van zwaar bij thuiskomst naar lichter de andere dag en dan weer opbouwend naar zwaar voer richting volgende vlucht.
Op mijn vraag hoe Jan zijn gezin tov de duivensport stond bleek dat Jan aan niemand verantwoording hoeft af te leggen, hij is namelijk vrijgezel.
Op de vraag hoe Jan dacht over de hedendaagse duivensport kwam het volgende antwoordt, deze wordt steeds moeilijker omdat bepaalde hokken de toon willen zetten en moeilijk te beconcurreren zijn.
Op de vraag welk spel hun voorkeur had gaven beide als antwoordt, midfond en dagfond.
Alle hokken worden twee maal daags geschrapt en eens per jaar bij warm goed drogend weer worden de hokken geboend en gedweild.
Ook wil Jan kwijt dat je duiven altijd de kans moet geven, een goede duif kan ook later zich ontwikkelen.
En Jan ging op de punt van zijn stoel zitten en wilde vooral kwijt dat hij de pv De Blauwe doffer in
Overschie ,Rotterdam een hele sterke en fijne vereniging vindt. Alles wordt er goed geregeld en georganiseerd. De sfeer is er uitstekend onder elkaar en men pakt het gemis van Maarten Willems die een echte drijfveer binnen deze club was goed op , al zullen we natuurlijk Maarten nooit vergeten.
Ik wil het hier bij laten het was even gezellig bijpraten bij de heren en ik ben met een hele broek weggekomen als stond de waker met die grote witte tanden van hem lelijk naar me bij het hek te grommen.
Mannen hopelijk ben ik een volgende keer weer welkom.
Kees Commijs sr
postduivencoach.