Postduivencoach

We zijn weer een week verder en voor mijn vereniging stonden Orleans voor de oude duiven en Cambrai voor de jonge duiven en Vit 2 op het programma. Ik kan kort zijn op de vitesse twee vlogen mijn duiven er onder door, de Orleans en mijn jonge duiven vlogen wel hun prijsjes. Ik baalde als een stekker , de eerste keer niet op een lijst dit jaar en dan ga je denken , die eerste duif zat op 33 en dan is er eentje in mijn club die heeft er 10 van zijn 18 op  minuut 24 prachtig maar in mijn visie onmogelijk maar het kan/ken, dat blijkt als ik naar de lijst kijkt. Uiteraard zet het bij mij de raderen aan het draaien en iedereen weet dat ik tegen lossingen ben vlak na elkaar op dezelfde losplaats. Nu ook waren deze duiven 20 minuten na de duiven van groen /blauw van onze afdeling gelost. Het enigste herkenningspunt van de manden zijn de labels en bij het terugbrengen van de manden hoorde ik van liefhebbers staan manden van Rievierenland naast die van het Westland en dan vraag ik me af hoe doe je dat bij de lossing, halve rij de schuiven open en dan de deuren los en na de lossing deuren dicht en de andere helft de schuiven opentrekken ? Zou kunnen en ik weet het niet en kan er dus eigenlijk niet over schijven. Wel weet ik dat er in verenigingen liefhebbers zijn die tijdens het laden de label van hun mand eraf trekken dus dat zal ook wel zijn reden hebben. Kortom veel frustratie in dit lichaam en de mensen met die mooie uitslag gefeliciteerd.

Vandaag mijn jonge duiven in het hok bij de oude duiven gezet, alle broedbakken open en nu nog maar 1 drinkbak. Er zijn nog 30 duiven totaal, we zien wel waar het schip strand,

tot volgende week.

Kees Commijs

De Rotterdamse postduivencoach.

Comments are closed.