Postduivencoach

We zijn weer enkele weken verder en gelukkig heeft mijn kleinzoon me weer op gang geholpen omdat ik achter de computer de hele weg kwijt was en er vele verzoekjes waren om hier niet mee te stoppen. Over mijn verloop op de duivenvluchten mag ik in wezen niet klagen maar echte topuitslagen zitten er nog steeds niet in en dat is iets wat je toch graag wilt en waarom je duivenliefhebber bent. Zelfs mijn beste doffer liet me deze week in de steek en verkijkt daarmee zijn kansen om beste asduif in het samenspel midden Holland zuid te worden , jammer uiteraard maar ook raar. Ik had vier beste doffers en twee duivinnen ingekorfd p Issoudun en wat er is gebeurd weet ik niet  , de duivinnen waren op tijd en hadden prijs toen ik de klok eraf wilde halen om te gaan afslaan vielen er twee doffer en enkel minuten later nog eentje en ze zagen er niet uit, hele vieze staarten enz. de andere ochtend lag er ook uitgekotst voer in het hok. Afijn dit heb ik ook weer gehad en heb er echt een nachtje slecht van geslapen.

De week ervoor werd ik gebeld door een mevrouw Uit Tholen in Zeeland, bij haar boerderij was een duif neergestreken. De dame in kwestie had zelf geen duiven , wel had ze tarwe. Ik sprak met haar af dat ze de duivin water tarwe en wat rijst zou geven en haar dan enkele dagen later de vrijheid zou geven. En dat gebeurde alleen kreeg ik een telefoontje dat de duif niet kon vliegen, met haar de afspraak gemaakt dat de duif zou worden opgehaald. Mijnkleindochter haar vriend woont op Tholen dus heeft het verder met de dame geregeld en idd de duif vliegt niet , ziet er goed uit maar de mest is verschrikkelijk, drinkt en eet goed . Het vermoeden van mij is dat ze teveel zeewater heeft gedronken en ik zal het zeker enkele weken aankijken . Niet omdat het een topper is maar ik vind altijd wel dat als de mogelijkheid er is je een duif ook de kans moet geven. Mevrouw had ook een prachtige doos gemaakt waarin de duif zat, mevrouw u wordt bedankt.

Ik ben de manden vrijdagavond aan het verzegelen in de club en mijn mobiel gaat af en ik krijg een dame aan de lijn, ze vroeg of ik de postduivencoach was en zei dat ze op de Mauritsweg in Rotterdam woonde. Ik ,,nu dat is vlak bij mijn huis,, Het geval was dat ze een duif op haar balkon had met een telefoonringetje om, ze had gebeld en de man woonde in Leerdam maar zei dat de duif niet van hem was. Ik zei tegen de dame dat ik met een uurtje thuis was en ze de duif naar mij toe kon brengen en ik hem dan wel enkele dagen zou verzorgen zodat hij naar zijn baas niet die van de telefoonstrip terug kon. De vrouw was een echte leek die niets van de duivensport wist maar wel van een dier hield.

Conclusie veel niet duivenmelkers verzorgen na een weekend duiven die ze vinden en worden vaak door e eigenaren van de duiven afgesnauwd of voorgelogen, stop daar mee onze duivensport zit toch al in een verdomhekje en NPO misschien moeten we eens in op de Hoogte een zwarte lijst aanmaken.

Tot de volgende rondom ,

Kees Commijs

De Rotterdamse postduivencoach.

Comments are closed.