Postduivencoach

We zijn weer een weekje verder en ik moet zeggen dat het roerige weken waren waarin ik mezelf echt niet op mijn best voelde, maar alles komt altijd weer op de pootjes terecht en ook dit dipje lost vanzelf op. Bij de duiven zit het ook niet echt mee en moet ik dan ook geregeld bijsturen. Een late jonge duivin kopen  ( dacht een duivin) en wat blijkt  het is toch een doffer, dus ik was eigenwijs maar de oude eigenaar had het wel goed gezien. Koop ik een duivin voor op de verloting omdat deze late vermoedelijk nog niet rijp genoeg was (als duivin) maar tot mijn verbazing zat deze late dus de andere dag met die aankoop in een broedbak , dus…..aanpassen. Dus dit weekeinde weer een duivin aangekocht voor op de ,,Verloting,, en is het dus afwachten geblazen. Wel heb ik nu een duivin uit de line van de Secretariaat en Urbanus (van mijn mattie ) die ik graag op het hok wilde hebben maar normaal onbetaalbaar is, ik heb deze kans gepakt en hoop dus dat deze de vlam kan overbrengen om met de ,,Verloting,, enkele super nakomelingen voort te brengen. En hoop is in wezen de duivensport, gevolgd door illusie.

De duivensport is veranderd alles draait tegenwoordig om het geld , zelfs jonge knapen zie je al met duiven op de verkoopsites staan om hun inkomen te optimaliseren. Steeds meer dwalen we weg van het woord hobby en geloof  me voor mij is het puur hobby en bezigheid therapie. Loop dagelijks wat te knoeien in de hokken en geniet als de vluchten er zijn van de aankomsten, uiteraard hoe vroeger hoe liever. Ik zit op bijna de korstte afstand in de club, het is niet anders en weet dat dit een groot nadeel is al zijn er altijd dorp-idioten die dit niet willen toegeven , het zij zo. Topografie les zou ze kunnen opfrissen.

Ben weer even wat kwijt en we rommelen gewoon door, fijne week allemaal.

We zijn weer een weekje verder, de aangekochte duivin bj GPS-auctions opgehaald en inmiddels gekoppeld, wat inhoud dat er vier koppels kweekduiven nu bij elkaar zitten. Al met al had ik toch een hectisch weekje waarin het achterkleinkind ,,Milo,, uit Zwitserland op bezoek kwam en een tweede achterkleinkind ,, Novan ,, geboren werd, dus een emotionele week.

Wat de duiven betreft is het gewoon een vaste regelmaat, voeren, schrappen ,opletten ,zondags hun bad. Wel breekt nu de tijd aan van schema’s maken en op papier de koppels samenstellen. Ook moet er nog een duivinnenstelling gemaakt worden naar eigen idee en inzicht dus ideeën genoeg.

Van het voersysteem wijk ik niet  af, tovo , p40 , voetenvoer,  snoepzaad en vetrijk voer en daar maak ik mijn eigen mengemmertje van alles bij Ronny van Tilburg vandaan ook omdat ik daar altijd netjes en eerlijk behandeld word en de prijzen redelijk blijven. Duiven krijgen elke morgen een kleine eetlepel pd. en in de namiddag een grote eetlepel pd. Ook krijgen ze af en toe ontsmettingsmiddel als lugol of vitaminen in hun waterbak. Zo simpel is mijn duivensport. Doe me niet na want er zijn andere en vaak betere methode alleen probeer ik het zelf zo simpel mogelijk te houden.

Ik zit nu een beetje op een laptop te klooien en mijn mandje roept dus tot de volgende rondom.

Kees Commijs de Rotterdamse Postduivencoach,

We zijn weer een weekje verder en ik kan wel zeggen een week waarin ik van het ene in het andere geslingerd werd. Een week waarin stoppen of doorgaan met mijn hobby me elke dag bezig hield en de doorslag was uiteraard doorgaan, onder het hangijzer wat moet je dan anders doen ,,verpieteren,,? Dus we gaan gewoon door met de hobby en ik wil het woord hobby toch benadrukken om dat het verdien model in de duivensport anno 2025 toch wel het streven is van veel liefhebbers.

Maar de duiven zitten nog niet bij elkaar terwijl ik elk jaar al rond 27 November duiven aan het koppelen was , de lust daartoe ontbrak gewoon en ik probeer het nu weer een beetje op gang te rollen.

Dit weekend was een roerig weekeinde , de verjaardag van mijn vrouw (inmiddels alweer vijf jaar geleden overleden) en een achterkleinkind wat vandaag zou moeten worden geboren maar dus alweer liet zien over de zelfde eigenwijze genen als zijn overgrootvader te beschikken onder zijn motto,, ik zit warm en blijf nog ff binnen en hou de klapdeuren gesloten,,.

Onze club organiseerde vandaag de jaarlijkse RMO tentoonstelling met een speciaal randje want het was de laatste. Door de nieuwe herindeling gaan we nu spelen in een samenspel met 7 verenigingen volgens sommige gaat het Zuidholland west heten , ik schijf het even op maar weet het ook nog niet zeker. In ieder geval was er dus een tentoonstelling en de winners waren blij en uiteraard de verliezers teleurgesteld. Ik had zelf geen duiven ingebracht dus dan mag je een mening hebben en vond ik het op zicht een mindere keuring als kun je dit niet echt duiden omdat je de duiven niet in de hand hebt gehad. Weinig duiven maar dat is de tand des tijds de sport loopt zeker hier in de contreien hard terug. Maar het was gezellig in de vereniging, als voorzitter van de RMO reikte Antoon van de Burg bekwaam de prijzen uit zoals hij al zijn hele leven doet.

Tijdens het geroezemoes zat ik via mijn mobiel op een duivin te bieden die ik ook nog binnen sleepte dus ,, de verloting,, van mijn mattie krijgt nu twee vrouwtjes en ik ga kijken of dit mij nog gaat lukken, wordt spannend.

De club liep leeg en iedereen ging tevreden sommige zelfs zeer tevreden naar huis, op de valreep kreeg ik nog een kat uit de zak maar ben mezelf nergens van bewust. Zal nooit een blad voor mijn mond nemen want de waarheid moet altijd gezegd en geschreven mogen worden.

Op de vraag waar ga je vanavond over schrijven ,dit,

Mijn column zet ik pas in de computer en op internet als ik op deze stoel gaat zitten , vooraf staat er niks in de klad en als ik zit laat ik mijn gedachten even de vrije loop en veranderd deze in lettertjes en cijfertjes op het scherm ,,mijn gedachten,,.

Tot de volgende rondom.

Kees Commijs de Rotterdamse Postduivencoach.

Het is al over één uur in de nacht, ik heb het schaatsen in Calgary zitten kijken en trots op onze Nederlandse vrouwen superprestatie en ik weet dat zij dit niet willen maar ook onze duivinnen hebben meer moraal dus snelheid als onze doffers dus zullen we ons moeten gaan aanpassen. Maar het is nu erg laat en mijn kleinste hondje Bear roept dat ik naar bed moet komen, het was het een weekje wel met de camera ploeg van RTL een dag achter me aan en vooral veel over de duivensport tot in onze vereniging pv De Blauwe Doffer Rotterdam toe. Het was vond ik een geweldige belevenis met een fijne geluid en cameraman en een geweldige en prachtige regisseur (se).

Ik ga nu mijn mandje in anders worden de buren gek van die kleine , tot de volgende rondom en dan ben ik vermoedelijk weer overgrootvader en heeft Milo een neefje.

Alle duiven in het hok gooien nu in deze dagen hun laatste pen.

Tot de volgende rondom.

Kees Commijs de Rotterdamse postduivencoach.

Zo het schaatsen op de televisie is afgelopen dus ga ik nog even mijn column aan het internet toevertrouwen. Het is op vrijdagavond echt gezellig binnen onze vereniging al valt de belangstelling iets tegen. Natuurlijk zijn er wat prijsjes te winnen voor degene die het met de keurmeester eens zijn over de schoonste doffer en schoonste duivin en de winnaars daarvan krijgen een doosje chocolaatjes of een echte Kips leverworst. En in de verloting vliegen de geschonken eieren en de pers sinasappelen over het biljard. Gezelligheid kent geen tijd, wel raar is dat het de ruim twintig keurende liefhebbers het nu al twee weken niet lukt om het met de keurmeester eens te zijn over die schoonste doffer of duivin en dus de doos chocolade inmiddels wel witte chocolade zal gaan worden.

Deze week kwam mij ter ore wat eventueel de prijzen voor de gewonnen kampioenschappen zouden kunnengaan kosten, te gek voor woorden en als je zegt de vaste kosten van de club moeten door de contributie gedragen worden willen ze er niet aan. Ga terug naar vroeger terug naar de roets , gewoon een diploma met daarop je behaalde kampioenschappen . Klaar is Kees ehhh ik niet hoor , mijn naam is haas.

Dure kampioensprijzen maar als er voetbal is kunnen we in de club niet eens kijken , zoiets zou bij mij voorrang krijgen  want het bevordert alleen al de sfeer in je club, drie lekkere banken om de tv en gezelligheid is gegarandeerd, tenminste als die voetbal miljonairs op het gras hun best willen doen  Pfft.

Dan vanavond die Femke Kok wat een prestatie  , op mijn hok zit ook een duif die al Femke Kok heette dus misschien kan die in 2026 de naam nog meer glans gaan geven ,ik hoop het.

Veel is er verder niet te melden , duiven gaan er nog steeds dagelijks uit en vrijdagavond moet ik twee oude duivinnen en twee oude doffers zetten, door de rui ? Nee. Glad, Nee. Maar belooft is beloofd. Dus we gaan gewoon mee doen. Tot de volgende rondom.

O ja ik heb een nieuwe telefoon en sommige apps werken nog niet naar behoren dus sorry voor dat ongemak.

Kees Commijs de Rotterdamse postduivencoach.

We zijn weer een weekje verder en de avondjes keuren zes weken lang in de pv de Blauwe doffer , Rotterdam zijn weer begonnen. Ik zal even het concept uitleggen, de eerste drie weken brengen elke vrijdagavond negen liefhebbers twee oude duivinnen en twee oude doffers dus komen er totaal 36 duiven. De drie weken daarna komen de jonge duiven aan de beurt. Een liefhebber  keurt deze duiven op zicht en wijst van alle hokken de mooiste duivin van de twee en de mooiste doffer van de twee aan en een schoonste doffer en duivin van het totaal. De liefhebbers gaan ook keuren en krijgen een punt per duif voor de duif waar ze het met de keurliefhebber eens zijn. De inzet voor als je mee keurt is een euro en de winnaar van de avond krijgt die pot en bij meerdere winnaars wordt de pot verdeeld en voor degene die de schoonste duivin of doffer hebben geraden wordt er een doos chocolade uitgereikt, daarnaast is er ook een verloting waarmee diverse prijzen te verdienen zijn en een bon voor een geschonken duif. Uiteraard staat de gezellige avond met onderlinge contacten voorop en Bas zorgt desnoods voor een lekker stukje frikandel of een bitterbal .

Deze week had ik zelf heel laag gekeurd maar troostte mezelf maar met het idee dat de keurliefhebber een slechte avond had, wat gebeurde er namelijk de duivin die de schoonste van de avond was  werd door slechts één liefhebber aangewezen en dat was de eigenaar zelf. Terwijl er misschien een andere duivin door een tiental liefhebbers  was aangewezen. Maar in wezen is dat juist de kracht van deze avonden dat meningen duidelijk kunnen verschillen. Hoop dat we nog vijf gezellige avonden kunnen tegemoet zien.

Wel schrok ik hoever de duiven die er stonden al glad waren terwijl ze hier bij mij nog met kale nekken en koppen lopen en ik er wel over twee weken moet staan , pfft. Mijn duiven gaan er dagelijks uit, stonden nu ook wel enkele echte grote fondspelers maar of dat nu het verschil is dat weet ik niet.

Ook kwam er nog een discussie op gang over het aanschaffen van een goede duif of het vragen erom. Uiteraard kan ik niet zeggen dat ik nooit om een duif gevraagd heb, twee jaar terug namelijk heb ik ee kaal jonkie gevraagd aan mijn mattie om onder te schuiven bij een duivin die naar Barcelona moest. Maar het jong  was  dus een  tijdelijk en die afspraak heb ik dus ook gedaan. Wel durf ik hier zwart op wit te stellen dat ik van mijn leven nog nooit aan iemand om een duif gevraagd heb en ik dat ook nooit zal gaan doen. Zo zit deze eigenwijze postduivencoach nu een maal in elkaar en ik blijf een raar mens.

Tot de volgende rondom.

Kees Commijs de Rotterdamse postduivencoach.

We zijn weer een weekje verder en zoals ik al eerder op facebook schreef is voor mij de duivensport 365 x 24 uur per jaar en noem het van mijn part gewoon een verslaving. Ik volg veel en heb met enkele liefhebbers goede contacten en ook met andere mindere contacten omdat ik best aardig door de mensen heen kan kijken.

Deze week was een weekje van ups en downs , op een vraagje of ik nog 7 duiven kon laten chippen was het antwoord , ,, volgend jaar,, terwijl ik wekelijks ff de aanwezige duiven in de vlieghokken checkt na het uitlaten. Daarom schrijf ik ook dat de duivensport voor mij 365 x 24 uur per jaar is, en idd sommige doen heel veel in een duivenclub , andere minder en sommige niks. Maar met elkaar zorgen we er wel voor dat er kan worden ingekorfd, er geconcours kan worden de lijst er komt en de manden schoon zijn, er tentoonstellingsavonden georganiseerd worden , er drinken en eten is, een loterijtje is  en net als vrijdagavond een late jongen verkoping ten bate van onze club. En voor dat alles draagt ,,iedereen,, zijn steentje bij zoals het hoort en dan zeg ik eerlijk is was deze week gewoon teleurgesteld. Maar de vrijdagavond maakte veel goed en het was gezellig duiven behaalde de ingeschatte opbrengst dus Phil en Dries (uiteraard zal ik nu iemand vergeten, sorry dan) kunnen tevreden zijn en ook de aanbieders van de geschonken jongen. O ja en een goede verkoper ,,Koos Blanken,, die mijn late jong zo aankondigde dat ik er een bloos van op mijn wangen kreeg , niet meer doen Koos , je had gelijk maar ik kan daar slecht tegen.

Vanaf komende vrijdag zijn er volgens mij weer de wekelijkse vrijdagavondkeuringen in de PV de Blauwe doffer en kunt u ( ik dacht voor een euro) uw capaciteiten tonen en eventueel met de inleg naar huis gaan , gezelligheid en een goede leerschool staan op deze avonden voorop. Heel de avond onder duivenmelkers doorbrengen is al een psychisch experiment voor velen.

Zaterdagochtend kwam Stefan Gobel in onze club de jaarlijkse paramoco ening uivoeren en de animo was goed en ook mijn duiven totaal vijftig stuks gingen onder de naald. Opvallend was dat toen ik vanochtend bij de duiven kwam en veel pluim en dekveertjes waren gegooid teken dat je deze enting ook als een tussentijdse boost kan gebruiken of misbruiken , het is maar hoe je ertegenaan kijkt , zie het als een aanmoedigende tip.

Zelf op de verkoop nog een duif aangeschaft waarin ook de lijn van mijn mattie aanwezig is Deze komt op de ,,Verloting,, te staan die ik vorig jaar op Willem zijn verkoop won en dit jaar al goede bruikbare duiven haalde en ook Mischa heeft de ,, 21,, eruit waar hij ook zeer tevreden over is. Met sommige dingen wil je vaak meer in de duivensport, maar ze moeten wel haalbaar zijn en ik heb al veel geluk gehad en daar blijf ik zeer dankbaar voor, maar zoals mijn vriendje Calimero altijd zegt ,, Keessie sommige zijn heel groot en wij blijven klein,, en daar hou ik het dan maar bij.

Tot de volgende rondom.

Kees Commijs , de Rotterdamse postduivencoach.