Het wel en wee rondom ons duivenkot 2018-42

We zijn allemaal weer een weekje verder en op links en rechts een taartvluchtje na is het seizoen alweer voorbij, maar rust dat is er niet. De duiven zijn volop in de rui en de eerste verkopingen van rommel zijn alweer aan de orde  . Iedereen moet maar doen waar hij zin in heb en de kopers zelf bepalen wel of ze iets wel of niet nemen. Vorige week schreef ik dat ik niet alert genoeg geweest was voor een verkoping op GPS -Auction en daardoor een doffer die ik graag aan het kweekhok had toegevoegd miste. Maar ik schreef niet dat er nog ergens in een verkoop uit dezelfde lijn nog een doffer te koop werd aangeboden (wel 5 jaar ouder) en ik dus nog een kans had. Deze kans heb ik wel aangegrepen en de ,,Zoon Blue Ray ,, verhuisde van Huizen naar Rotterdam. De zoon Blue Ray is uit de line Zidane en rechtstreeks bij Willem de Bruijn vandaan. De Zidane lijn wilden we graag omdat we dit jaar veel en goed uit de lijn van Blue Favori gekweekt hebben en deze lijnen nauw aan elkaar verwant zijn. Nu kunnen we via beide lijnen via kweek goede genen proberen terug te kruisen.  Ik ben persoonlijk altijd gecharmeerd van goede stamkaarten en heb te lang gewacht met de echte kwaliteit op het hok te halen en bleef maar in een kringetje rondom ons heen zoeken. Door het maken van reportages vielen de schellen van de ogen, de echte grote ( dat zijn er niet veel ) zorgen dat ze kwaliteit op het hok halen. Vaak ook in een kringetje maar wel van liefhebbers waarvan ze weten dat die topduiven bezitten en zo hou je in de duivensport de gradaties. Kringetje super top , kringetje super , kringetje behoorlijk , kringetje matig en dan volgen nog de liefhebbers waar ik veel respect voor heb de duivenmelkers die als hobby hebben om de duiven te zien aankomen laat of later het maak ze niet uit, het zijn de echte hobbyisten. Wil je echt sport bedrijven met de duiven dan wordt je hobby uiteraard veel zwaarder maar ik zelf vind dat wel leuker dus moet je stap voor stap een kringetje omhoog zien te klimmen.

En dan heb ik gelijk een bruggetje naar wat momenteel erg populair aan het worden is , het gesprek over de inkorfbeperking. Of een sportievere duivensport. En beide vind ik verkeerde uitgangspunten . Sportief heeft niets met massa of weinig inkorvingen te maken , sportiviteit zit in je karakter en niet sportief zijn dan doe je dingen die niet door de beugel kunnen en andere benadelen. De inkorfbeperking ben ik helemaal op tegen omdat de ene liefhebber liever 200 duiven zit aan komen en de ander er liever 2 inkorft , ieder zijn meug zei de boer en hij zocht naar het varken. Eerlijker spel ? Ja, dan heb je me geraakt , daar ken ik wat mee en kom je op mijn stokpaardje terecht. Gewoon weg met alle generaal kampioenschappen en alleen disciplines spelen, vitesse, midfond, dagfond , fond, grote fond en jonge duiven. Iedereen kan dan zijn discipline uitzoeken en op vakantie gaan als er vluchten zijn die niet in de aard van zijn duiven liggen. Ook alleen kampioensduiven per discipline zodat duiven per jaar perse meer dan twintig keer in de mand moeten worden geduwd voor een plastic cupje.

Daarnaast ( en dit verkondig ik al meer dan zes jaar) moet elke liefhebber teams maken van zijn duiven bv 30 oude duiven en 50 jonge duiven. Voor het seizoen moeten de teams oude duiven op een zgn. teamlijst worden ingeleverd en de jonge duiven een week voor de eerste jonge duivenvlucht. Deze teams mogen tijdens het seizoen niet worden aangepast, aangevuld of veranderd worden. Door het vormen van teams heeft elk team gelijke kansen . Dus nu denk u dit is toch inkorfbeperking ? Nee , want in mijn systeem mag liefhebber Pinokkio  met bv 6 teams inschrijven als Pinokkio 1 – pinokkio 2 enz  dus heeft hij toch zijn hobby in de massale aankomsten en ook commercieel gezien kan hij zijn buitenlandse clientèle laten zien wat zijn duiven kunnen. Het verschil is dat dat de kansen op een kampioenschap eerlijker is voor elke liefhebber , immers maximaal 30 tegen 30.Een nadeel zou kunnen zijn dat Pinokkio toch 1ste kampioen wordt en daarnaast met een ander team 2de kampioen kan worden maar dan is het ook echt verdiend en volgt de buiging van mij met de pet op de buik.

Zo zijn er ook liefhebbers die roepen om divisies in de duivensport en ook daar zit wat in, zelf zou ik het liefst altijd in de hoogste divisie spelen want een handdruk voor een kampioenschap in een derde divisie zou mij niet boeren. Zoals ik altijd zeg,, ik heb liever de 200ste prijs met de grote mannen in concours dan een eerste prijs zonder de grote mannen , des de groter is het plezier als je duiven ze een keer vooruit vliegen.

Deze week hoorde ik op de club vergadering (of ik heb het niet gesnapt) dat voor Zuidholland Midden Oost Melun niet heeft geteld voor het jonge duivenkampioenschap iets wat ik niet wist en ontzettend raar vind omdat het een sectorvlucht was. Hier weer een miscommunicatie tussen de afdeling en de rayons. laten we voor 2019 nu eens de afdeling laten bepalen wat er geteld gaat worden en dat alle rayons dezelfde uitgangspunten hebben aangaande de kampioenschappen in de disciplines want zoals ik nu hoorde kan ik het er niet mee eens zijn en lijkt het een rommeltje.

Ook was er een leuke discussie op facebook na de stellende vraag van ene Arnoldus ,, wat is een goede duif,,. een goed spelende liefhebber opperde een duif die van de 10 keer inkorven 5 keer in de eerste 10 vliegt. Pftt dat vond ik nog al wat, dat zijn witte raven. Mijn antwoordt niet op de man persoonlijk gespeeld was maar dan wel in een groot verband en niet in een clubverband. Nu ik kreeg gelijk de volle laag, hij voelde zich beledigd terwijl dat niet mijn bedoeling was , het antwoord was algemeen bedoeld. Natuurlijk moest er weer een persoon die ik daar nu al enkele keren op betrapt heb weer olie op het vuurtje gooien terwijl ik echt niet zou weten wat ik deze man ooit zou hebben aangedaan, maar ook dit zal wel worden recht getrokken.

Nu het wordt weer het winterseizoen en ook dit jaar heb ik mij voor twee vrijdagavonden opgegeven om met een paar duiven naar de club te komen. Kunnen de liefhebbers zien wat er hier op het hok zit voor puin. Ook wil ik nog kwijt dat ik mijn zondagochtend loopje naar Koos Filarski mist, al begrijp ik dat Koos het momenteel hartstikke druk heeft en dus wachten we gerust af wanneer we weer van zijn gastvrijheid kunnen genieten.

Tot de volgende rondom.

Kees Commijs

Racing Pigeon Whisperer.

Comments are closed.