Het wel en wee rondom ons duivenkot 2018-41

We zijn weer een weekje verder en zoals altijd probeer ik op zondagavond deze column te schrijven. Het is meer een overzichtje van de week, de toestand op de hokken, mijn belevenissen enz.

Op de hokken is de tijd van volledige rust aangebroken soms bij goed weer laat ik een afdeling los , de ene dag de doffers en de andere dag de duivinnen of in de ochtend de doffers en in de middag de duivinnen, maar ik probeer ze wel te laten vliegen. De rui is volop aan de gang en ook daarmee wil ik in de toekomst wat gaan experimenteren daar nu al blijkt dat klimaat op de hokken verschillen en het ene hok harder ruid dan het andere. Iets om toch bij stil te staan. Meestal deel ik mijn ervaring met een duivenvriend en vraag dan ook zijn mening want twee weten vaak meer dan één. Beide zitten we op de lijn van zo hard mogelijk willen vliegen en veel passie in onze duivenbeleving. Deze week in alle hokken het drinksysteem aangepast en dat is nu vermoedelijk iets beter dan uit de gewone drinkpotten, alleen nog wat reserve goten aanschaffen om te wisselen. Ook met een jonge liefhebber een afspraak gemaakt over ,,Woutje,, de doffer die ik heb aangeschaft bij dhr. Nederpelt vandaan en bij mij niet echt nog de kans heeft gehad om zijn klasse te bewijzen gaat nu van hok wisselen en wordt op de kweek gezet, zijn afstamming is gewoon perfect, maar wij gaan geen duiven speciaal voor de grote fond meer aanhouden. De andere disciplines hebben voorkeur.

Zaterdag in Hoornaar naar de jaarlijkse fokvee dag geweest en mijn ogen uitgekeken . Speciaal worden er Canadezen overgevlogen om hier de koeien te scheren en zo op te maken dat ze het best voor de keuring komen. Eén en al bedrijvigheid en gevlekte boeren van de spanning. Maar prachtig om te zien . Ook waren er heel veel kramen met streekproducten en vooral veel kaasboeren met de speciale Alblasserweide smaak in de kaas verborgen. Zelf namen we zeer oude kaas mee en ik geniet daar dagelijks van. Ook de honingboeren waren volop aanwezig, al vragen deze nu aan de mensen of ze bloemenweides mogen aanleggen zodat het bijenbestand in leven kan worden gehouden. En niet te vergeten de Alblaserwaardse wijnen en appelsappen enz enz  teveel streekproducten om er verder op in te gaan maar wel aanraders. Zelf had ik nog wat uitzonderlijk mooie hennetjes willen meenemen naar huis maar de verkoper was nergens te vinden. Jammer vond ik wel dat de NPO niet vertegenwoordigd was op zo’n mooie promotie gelegenheid, waar je dieren liefhebbers ook kunt warm maken voor onze duivensport. Misschien een idee voor komend jaar. Ienepien scoorde nog een emmertje met bodengranulaat erin , lijkt op bodemwit maar heeft een PH van 12 en werkt tegen coccidiose en micro organisme, is hoofdzakelijk om in stallen te gebruiken maar degene die deze postduivencoach kennen weet dat zijn raderen dan gelijk beginnen te draaien, dus proberen desnoods iets inmengen in zilverzand , bodemwit en dit product en dan na het strooien in/uitvegen over de vloer en zitvlakken. Wie nooit waagt , wie nooit wint.

Wel liep ik door de drukte van het bezoek aan de fokvee dag en een vergissing in de datum een verkoop mis op internet waarin een doffer stond die ik graag aan het kweekhok had toegevoegd, de kweek start pas eind November dus er komen kansen zat alleen het kweekhok mag geen asielzoekerscentrum worden en dus ga ik alleen uit van bepaalde lijnen waarin wij interesse hebben.

Na de fokvee dag nog even de nieuwe uitdaging van zoon en schoondochter de bistro ’t Gemak in Hoornaar aangedaan voor een broodje worst en dat was echt geweldig daar slagerij Bouter uit Hoornaar voor de beste ambachtelijke kwaliteit gaat. De bistro zat bomvol en voor het ijs wat ook van de ambachtelijke ijsboerderij komt stonden de mensen in de rij. Zoon tevreden zijn vrouw tevreden, dus ik ook.

Las deze week op duivenvaria de column van Adje uit Baarle Nassau  over de inkorfbeperking. Zelf vliegen wij in de afdeling 5 en zijn wij zeker geen grote liefhebbers maar wij zijn wel tegen de inkorfbeperking. Je moet iedereen dat gene gunnen waarin zij plezier beleven en dat is het aankomen van de duiven, de één geilt ervan om er veel te zien aankomen en de ander om er maar twee of drie mee geven en zie wat ze ervan bakken. Dat de duivensport eerlijker moet helemaal eens maar geen inkorfbeperking maar hokverteaming. Voor het seizoen hoklijsten inleveren met 30 oude duiven erop en met een naam waaronder die dertig vliegen voor de jonge duivenvluchten 50 jonge duiven op die naam inleveren en de navluchten mogen dan eventueel die dertig oude en vijftig jongen deelnemen mist die er nog zijn. Teams mogen tijdens het seizoen niet aangevuld of veranderd worden. Uiteraard zou het kunnen dat bv Verkerk & zn dan met 10 teams gaat mee strijden maar we zijn dan per team wel allemaal gelijkwaardig en lukt het Bastiaan dan om met meerdere teams bij de kampioenen te komen dan gaat mijn pet af en maak ik een diepe buiging en dat geld uiteraard ook voor mentor Willem. Leuk detail is dat de kampioensduiven dan weleens in team 5 of 7 kunnen zitten , mooi toch. Dit was toen ik in 2011 herstarte mijn visie en het rare is dat nu zeven jaar later opeens bij anderen ook de ogen open gaan, feitelijk best snel voor duivenmelkers ( grapje)

Meer te zeveren heb ik niet dus ik zou zeggen tot de volgende rondom.

Kees Commijs

Racing Pigeon Whisperer.

Comments are closed.