Archive for the ‘De vrije vogel op reportage.’ Category

Het wel en wee rondom ons duivenkot 15-2019

We zijn weer een weekje verder en alles gaat redelijk naar wens en naar zoals ik me nu voel is de operatie vorige week goed geluk en is de steen uit mijn blaas en zit in een potje. Ook schreef ik vorige week dat onze vlucht goed verlopen was met drie duiven in de eerste tien op 4500 duiven en dat ik daar dik tevreden mee was. Ook uitte ik dat op facebook en stuurde de prestatie ook in naar de rubriek ,,mooie prestaties,, bij Pipa.

Achteraf heb ik hier grote spijt van en zal me bezinnen of ik deze week nog een keer de prestaties  (wederom 50 % prijs in groot verband ) zal insturen. En nu vraagt u zich af waarom niet? Simpel omdat de druiven voor andere duivenmelkers (liefhebbers noem ik ze niet) te zuur waren. Hoorde al weer zoiets in mijn oren van ,, hij zegt dat hij niet commercieel is maar stuurt wel zijn uitslag in naar Pipa en zet het ook op facebook,,. Ik hoorde het en ging niet eens meer zitten in de club en gelijk naar huis, te zielig voor woorden maar genoeg om er even op in te gaan.

Commercieel het woord wat je steeds meer hoort in de duivensport en een woord wat je goed moet kunnen lezen. Commercieel beteken zakelijk, commercieel betekend niet dat het vergif of crimineel is maar …… commercieel kan natuurlijk wel crimineel zijn. Het is maar hoe je met commercieel in zakelijk opzicht omgaat.

Enkele goede kennissen (vrienden vind ik altijd een duur en groot woord) kweken per jaar honderden misschien wel dik duizend jonge duiven en deze worden overal tot in het verre oosten en op beurzen verkocht. Per jaar investeren zij door op diverse tophokken voor vele duizenden euro aan duiven binnen te halen om hun kweekhokken op hoogwaardig niveau te houden. Er wordt op veel hokken goed gepresteerd met hun duiven en zij bestaan ervan, commercieel en op een open eerlijke manier.

Mijn mentor als ik hem zo noemen mag kweekt een hele ronde zomerjongen zo rond de 75 stuks vanuit zijn kweekhok met een zeer hoog kwaliteit gehalte en verkoopt deze rond de kerstmis in het Limburgse mergelland, hoogwaardige zomerjongen uit het allerbeste wat er in Reeuwijk zit, liefhebbers de kans om iets goeds aan te schaffen en uiteraard geen windeieren voor de verkoper en dus ook commercieel maar op een eerlijke en open manier. Iedereen krijgt er zelfs nog een bakkie koffie en een Limburgse punt vlaai.

Zelf zou ik natuurlijk ook blij zijn als er na al de investeringen die we gedaan hebben wat terug zou kunnen vloeien uit duivenland al is het maar om onze hobby kostendekkend te maken maar om me dan gelijk als commercieel mikpunt ( crimineel ) neer te zetten vind ik te ver gaan. Was het maar waar stonden er een paar met een dikke binnenzak voor mijn deur en werden mijn kosten inkorven , voer ,investeringen enz gedekt. Maar uiteraard wel eerlijk en open.

En ja dan heb je natuurlijk die verkopingen zowel aan huis als via de z.g.n verkoopsites. Ik lees de meeste en koop wel eens een duifje waarvan ik vermoed dat het te gebruiken is, maar ik geef toe het zijn vaak opruimers die als goud worden aangeprezen. Duiven die vijftig jaar terug aan het eind van het seizoen in een mand naar de poelier gingen en dan hoor ik zulke personen nu zeggen hij is commercieel omdat ik een keer de uitslag op pipa zet. Ze hebben me geraakt , ze hebben hun zin, het voelt niet leuk, maar mijn hobby laat ik niet meer door dit soort piepeltjes bederven. Onder het z.g.n hobby bedrijven zij commerciële activiteiten om meer binnen te trekken dan hun onkosten te dekken.  Dit is hobby bedrijven met een luchtje.

Dan werd ik deze week ook weer geconfronteerd met het feit dat ik veel op Facebook schrijf, eerder in de vereniging probeerde al een lid dat dit mij verboden werd, iets wat in een democratisch land met de vrijheid van meningsuiting uiteraard nooit mag en wederom was er weer gezeik. Ik zie het anders , als ik iets van iemand niet wil lezen dan blokkeer ik die persoon gewoon, makkelijker is er niet en ik zit daar niet mee , dus ga je gang.

Leuker is als er liefhebbers opbellen n.a.v. filmpjes die ik op facebook of mijn website plaatst, altijd leuk en positief, daar geniet ik van of berichtjes via Messenger , ik vind het prachtig.

Dit weekend was het koud en onze lossingdeskundigen speelde met vuur, de duiven zijn op het randje gelost want even na drie uur vielen hier al winterse buien.  Zelf had ik een uurtje eerder de manden open getrokken. Hier is nog één doffer onderweg maar ik hoorde dat meer hokken een gewonde duif hadden of er ook één of twee miste. Zelf zaten we niet echt vroeg maar vlogen wel onze aantal prijzen dus klagen doe ik niet over het weekend. Vermoedelijk wordt het zaterdag weer Quievrain en daar stel ik me dan maar op in en uiteraard wens ik alle liefhebbers weer veel succes komend weekeinde en zoals een oud voorzitter altijd zei,, we kunnen niet allemaal de eerste prijs hebben,,.

Tot de volgende rondom.

Kees Commijs

Racing Pigeon Whisperer.

Het wel en wee rondom ons duivenkot 14-2019

We zijn weer een weekje verder en een hectisch weekje. Eerder in de week voor de uitslag naar de cardioloog en dat was allemaal prima , een klein beetje kalk op een hartklep maar dat mag op mijn leeftijd. Over een jaar weer een controle maar van het meten en de bloedverdunners ben ik af. Ook gaf hij groen licht voor het verwijderen van de aanwezige blaastenen en daarvoor moest ik mij melden op vrijdag ochtend om half acht in het ziekenhuis. Pfft de dag van het inkorven voor de eerste vlucht ik baalde als een stekker maar gezondheid heeft uiteraard prioriteit.

Half zes naar de duiven , verduisteringen weg en alles voeren zoals normaal een paar uurtjes later , maar nood breekt wetten zei mijn moeder zaliger altijd. Ik deed het dus zo maar happy voelde ik me er niet bij.

Op naar het ziekenhuis en daar werd ik ingecheckt een blauw jasje aan en daar werd ik met mijn bedje weggereden naar de ruimte waar ik aan toeters en bellen gelegd werd. De ene na de andere komt zich voorstellen en ik doe dit en ik die dat. Ik dacht maak me niet uit wat je doe als ik maar naar huis kan vanmiddag. Eindelijk naar de operatie kamer een roesspuit in mijn arm en een ruggenprik en weg was Keessie, toen ik vroeg hoever ze waren lag de steen al in een potje naast me en was het allemaal al gebeurt dus terug naar zaal. half verlamd en dat vond ik nog het ergste , het idee dat het niet goed zou komen. Blij was ik dus toen ik na drie en half uur mijn benen kon bewegen eerst de rechtervoet en geleidelijk meer. Onderwijl ging het spoelen van de blaasgestatig door tot de (e)uroloog de verpleegkundige toestemming gaf om de katheter die in mijn geslachtdeel zat te verwijderen. Nu moest ik zelf zo snel mogelijk gaan plassen want dan mocht ik namelijk naar huis dus snel twee grote kannen water naar binnen werken. En uiteindelijk plassen alles ging naar wens en de tijdlijn van 16.00 uur was duidelijk in beeld. Nog een keer naar het toilet en er bleef bijna niets achter dus oké. Nu mocht ook de buikkatheter eruit en ja hoor foute boel. Alle ellende liep over mijn buik dus we hadden duidelijk een flinke lekkage, weer een telefoontje van de verpleegkundige naar de (e)uroloog en die kwam direct. Nu de keuze was de onderste katheter terug of geregeld dichtplakken met pleister en gaas. Voor mij was een blik naar Ienepien voldoende, die katheter zag ik helemaal niet zitten dus koos ik voor de laatste optie. Dus aankleden en wegwezen em om 18.30 verlieten we het ziekenhuis.

Thuis niet eens de kamer in daar het in onze club inkorven is tot 19.30 uur ( had wel naar het bestuur gebeld vanuit het ziekenhuis en ik mocht desnoods wat later komen) maar rechtstreeks door de port naar het hok. Geen tijd om te voeren of schotels te keren maar gewoon de tussenschuif open , duiven bij elkaar en twintig duiven pakken. Ik baalde als een stekker normaal voer ik altijd om 14.00 uur af en dat kon nu niet. om 19.20 uur was ik met Ienepien in de club, dus binnen de inkorflimiet . Maar met weinig vertrouwen in de dag voor morgen ondanks dat mijn mentor  Willem in de avond nog schreef via messiger  ,,wees niet bezorgt dit komt goed,,.

Zaterdag bewolkt en wachten, wachten ,wachten. opeens scheen afdeling 6 er genoeg van te hebben en stelde hun lossingen in Roosendaal en Gorinchem uit en kreeg de afdeling 5 toestemming om te gaan lossen in Duffel. Dus ook onze duiven die bij elkaar drie en dertig uur niks gegeten hadden en nu een prestatie moesten gaan neerzetten met een oostenwind. Ik had er een hard hoofd in en stond ook na de lossing vol ongeloof naar de duivinnen te kijken die met hun drieën om 16.14 uur de put in draaide, een ererondje op het dak van de bergingen en hopla op de plank piepen om 16.15.01- 15.05 en 15.05. Goed voor 5-8-9 tegen 4529 duiven. Twee kinderen van de Mister Bolt X Slappe Sharon voorop en de derde uit de Shy van Antoon van der Burg, in alle duiven zitten bloedlijnen van de duiven van de mentor Willem de Bruijn. Ik was tevreden en verbaast tegelijk, iets wat ik niet voor mogelijk had gehouden gebeurde en doorzetten en hard werken werden beloond. Andere zeggen dat ik gek ben om zover te gaan in mijn hobby maar ik noem het passie. Natuurlijk we hebben per discipline een aftrekvlucht maar als ik deze vlucht had laten lopen was ik die kwijt geweest dus ….. er zullen heus nog wel veel slechtere vluchten komen. Maar moeder zaliger zei altijd ,, maar pas op want zo gewonnen is ook zo geronnen,,.

Tot de volgende rondom.

kees Commijs

Racing Pigeon Whisperer.

 

Het wel en wee rondom ons duivenkot 13-2019

We zijn weer een weekje verder en het eerste africhtingvluchtje is geweest, tevreden en ontevreden gezichten en ook weer vele zeer vroege duiven die alleen wat later in de klok zaten . oorzaken ? buizers , haviken , slechtvalken , helikopters van Politie , helikopter van de spoedhulpdienst, Zeppelin, luchtballon , geen goed werkend systeem enz, enz, en durf maar niet te opperen van zijn de duiven wel 100 % want dan ben je de bekende oetlul. Nu hier waren alweer de eerste binnenlopers en de gorgelde bij je in je hand en de kelen zaten vol met rotzooi, snap niet dat er zulke duiven worden ingekorfd. Hoewel ik er natuurlijk gelijk aan moet toevoegen dat ook gezonde duiven het weleens kunnen laten afweten voordat ik iedereen weer over me heen krijg.

Zelf doe ik nooit mee op de eerste africhtingvlucht vanuit Meer en des te meer kan ik genieten van de verhalen die de liefhebbers rondom dit vluchtje vertelden. Zelf hadden Ienepien en ik de bekende Doedag op de Hanneshoeve in Giessenburg en de bedoeling was dat we om 9.30 uur thuis zouden wegrijden. mede daar vrijdags we niet het ideale weer vonden om de duiven af te richten besloot ik ze dus zaterdagochtend maar mee te nemen naar Giessenburg. We gingen iets later weg maar rijdend op de rijksweg ten hoogte van Hendrik Ido Ambacht zag ik de koppels al trekken langs de mooie blauwe lucht , 15 , 18 , 20 stuks echt groter waren de koppels niet maar het waren wel de vluchtduiven. Dus een liefhebber in Ridderkerk gebeld en inderdaad hij kreeg er op dat moment net drie tegelijk. Achteraf bleek dat het mooie prijsduiven waren maar geen 1600 of hoog 1500 meter duiven die er wel genoeg waren.

In Giessenburg aangekomen ging ik eerst een bakkie dien even een babbeltje erbij en toen terug naar de wagen, klep open en er kwam gelijk iemand naar me toelopen die zelf duivenliefhebber was,,( hij) zo ga u ze eruit laten ,,? ( ik )Ja ,ik denk ik maak van de nood een deugd, leren ze ook weer wat. (Hij),, Waar moeten ze naar toe ? (ik) Rotterdam. (hij),, Wind op kop, blauwe doffer 1637,, wel de verkeerde richting,, (ik ) Daar heb je helemaal gelijk in , maar ze moeten dadelijk even werken en leren weer wat. ( hij) sterke club 1637 met de gebr. Poelman en van Dorp en zn.

Dit deed even pijn dus direct de telefoon tevoorschijn met de uitslag van Fortenay en Melun jonge duiven en nog wat andere vluchten  ( hij ) zo dat is mooi. (ik) dat bedoel ik.

Uiteraard nog even lekker wat gemolken, maar wat ik wil zeggen is dat lijsten lezen anno 2019 nog heel moeilijk is en men constant terugvalt op gevestigde namen. En vaak de hedendaagse realiteit uit het oog verliest. Waarmee ik niet wil zeggen dat de liefhebbers die hij noemde slechte melkers zijn , helemaal niet maar ook anderen kloppen weleens aan de deur en werken ook aan hun duivensport.

Thuisgekomen in de namiddag (uiteraard om te voeren en te verduisteren op tijd keek ik op mijn M1 en de zestien duivinnen waren binnen 70 seconden allemaal binnen gelopen en de zeventien doffers die 18 minuten later gelost waren zaten allemaal binnen twee minuten in de klok. gevlogen hadden ze er ongeveer een half uurtje over dus ik was heel tevreden. Maar dit geeft nog geen zekerheid voor komend weekeinde.

Komend weekeinde vliegt de afdeling 5  Duffel en dat is voor onze club een puntenvlucht geworden zoals ik vooraf al vermoede, zelf weet ik nog niet of ik van de partij kan zijn omdat ik vrijdagochtend geopereerd wordt, al is me beloofd dat als de operatie goed is verlopen dat ik in de middag weer naar huis mag, maar zelf geloof ik hier niet helemaal in. Het is dus een kwestie van afwachten maar ik zou heel teleurgesteld zijn als ik zou moeten afhaken nadat ik de hele winter me zelf voor meer dan 100 % heb ingezet , maar het is niet anders.

Vrijdagavond hadden we in de vereniging nog de voorjaarsvergadering. En geloof me ik heb nog nooit zoiets in de duivensport meegemaakt en kreeg gewoon medelijden met onze voorzitter. Deze ging met een briefje in zijn hand op de punt van een tafel zitten. Verder zaten er geen bestuursleden achter de tafel, de grote kampioenen schijnt het ook niet meer te interesseren want die waren niet eens aanwezig terwijl ze daarvoor toch wel allemaal voor Meer hadden ingekorfd. Kortom een trieste vertoning. De voorzitter kon nog niets zeggen over het vluchtprogramma wel dat er 5 cent op de vrachtprijs kwam terwijl op de afdelingsite 2 cent staat, ook dat we voor de punten 1:10 gingen vliegen maar niet net als in de afdeling van de eerste dertig duiven maar over alle duiven. Ook dit had ik kunnen inschatten. Het blijft moeilijker om er drie van de dertig  (zevenen twintig missers) te pakken dan zeven van de zeventig ( drie en zestig missers). De voorzitter beklaagde zich over diverse dingen waar ik het helemaal in met hem eens was. Maar om nu in een bestuur te gaan en dan mee te gaan overal heen en vervolgens en dat je je bakkes niet mag opendoen daar pas ik voor. Diverse keren heb ik aangegeven dat als we dingen afspreken we deze ook moeten naleven in de club en doen leden dat niet dan moet het bestuur ze daarop aanspreken. Onze voorzitter heeft aangegeven dat het zo niet verder kan en hij er aan het einde van het jaar mee gaat stoppen. Ik zou het zelf jammer vinden omdat hij juist de goede buffer in de club was, met zijn manier van doen. Zelf zou ik als voorzitter in de kortste tijd alle leden als vijand hebben,daar ik een voorstander ben van de rechte aangenomen lijn , afspraken zijn afspraken , punt uit.

Ik kan nog uren schrijven over dingen die niet kunnen of wat verbeterpunten zouden zijn maar dan ben ik weer de bekende zeikerd of ouwe zeur. Boert me niks, ze kunnen beter over mijn trap lullen dan op mijn lul trappen.

Tot de volgende rondom.

Kees Commijs

Racing Pigeon Whisperer.

Het wel en wee rondom ons duivenkot 12-2019

We zijn weer een weekje verder en ik zit vrij laat mijn column te maken, maar de lezer wacht erop en als de column er op maandagochtend niet op staat volgen er altijd reacties, dus snel even achter het toetsenbord. Allereerst heeft de afdeling 5 haar vluchtprogramma op haar site nog niet aangepast dus ga ik er vanuit dat er donderdag inkorven is voor Meer. Laten we eerlijk zijn, duidelijkheid is toch iets wat ik normaal vind. Vrijdag hebben we in onze club voorjaarsvergadering en dan hoop ik uiteraard meer te horen, maar ik blijf het triest vinden dat dit pas gebeurd als de eerste vlucht onderweg of al op de losplaats staat. We weten het niet. Ik neem de bestuurders van mijn club niets kwalijk maar uiteraard wel die van samenspel en afdeling. De communicatie is summier terwijl wat mij zaterdag weer bleek de bestuurders zelf goed op de hoogte zijn. Gelukkig heb ik duiven voor de duiven anders was ik gewoon gestopt, ik kan hier heel slecht tegen.

Deze week was het ,,weer,, niet al te ideaal om te starten met het africhten van de duiven maar toch heb ik de handschoen ofwel de duivenmanden opgepakt. Ienepien is driemaal wezen rijden met de oude duiven. Tweemaal naar Ridderkerk waar ze dan loste in drie groepen , zijhok, weduwduivinnen en dan als laatste de weduwnaars. Daar zitten tien jonge doffers dus nu jaarling bij dus kunnen nu even het spelletje leren. Zodra Ienepien wegrijdt draai ik de schotels , de duivinnen komen eerst aan en wachten dan op de doffers die normaal een kwartier later arriveren en zo klooien we door. De derde keer werd er gelost in Numansdorp en in twee lossingen eerst het zijhok en duivinnen en daarna de weduwnaars (20 minuten later).Laten nu de weduwnaars het eerst arriveren met een drietal duiven erbij uit de lossing die het eerste plaats vond. Ik miste direct een weduwnaar en deze is ook nog niet teruggekeerd dus is er direct een reserve doffer uit het zijhok in zijn broedhok geplaatst. De weduwnaar is vermoedelijk verongelukt.

De afgelopen week maakte ik elke avond enkele stambomen van de jongen 2019 en ik ben nu helemaal bij , nu nog de namen verzinnen maar dat worden dit jaar bijna allemaal Griekse goden namen. Het is allemaal leuk en het blijft voor mij toch echt een hobby maar wel fanatiek uitgevoerd.

Met de gezondheid is het momenteel wat minder gesteld en binnen twee weken zal er de operatie plaatsvinden. Blaasstenen zijn de oorzaak en het hele boeltje zit goed verstopt en een katheter vanuit mijn buik zorgt ervoor dat ik de urine kwijtraakt. Ik kan gewoon alles doen maar de situatie is pijnlijk en lastig. De katheter zit namelijk ongeveer om de drie a vier dagen verstopt en moet er op de spoedeisende afdeling van het ziekenhuis een nieuwe worden geplaatst. Het is niet anders, maar uit de onderzoeken is gebleken dat er in mijn hart een zgn. Pacemakercel zit, en dat schijnt dan weer een voordeel te zijn maar volgende week hoor ik van de cardioloog daar meer over. Hopelijk kan ik stoppen met die klote bloedverdunner want wat heb ik een pokkenhekel aan pillen en poeders.

Vandaag (zondag) stond mijn duivensport op een zeer laag pitje en ik voel me er niet prettig bij maar soms moet je wel wat water bij de wijn doen. Mijn dochter en haar man hadden gevraagd of we mee wilde met hun en de kleinkinderen met aanhang naar de Efteling. Dus vanochtend vroeg de duiven allemaal eten gegeven en water aangevuld, in alle hokken de verduistering dicht gehouden en gezorgd dat er d.m.v. tijdschakelaars wel licht brandde van 8.00 tot 18.00 uur. We reden om 8.30 uur weg , en na de Efteling nog even naar de Mac Donald , dus pas rond 22.00 uur thuis en niets meer gedaan bij de duiven daar dit slechter zou zijn dan de hele boel op en wakker te schudden. Morgen weer een dag.

Maar druk dat het was in die Efteling en voor het eerst van mijn leven konden de kleinkinderen mij omhalen om in een achtbaan te gaan en bij deze ,,daar blijft er ook bij,, want het was tevens de laatste keer, nooooit meer. Ik dacht dat ik eruit zou vallen, niks maar dan ook helemaal niks voor mij. Maar ook in zo en bootje door het midden oosten gegaan , het was prachtig en ik heb er als een kind van genoten. En in die ruw waterbaan met die banden krijgen ze me ook nooit meer, uren lopen met een natte reet doe ik niet meer. Maar al met al was het toch een dag die ik niet had willen missen.

Tot de volgende rondom.

Kees Commijs

Racing Pigeon Whisperer.

 

Het wel en wee rondom ons duivenkot 11-2019

We zijn weer een weekje verder en weer iets wijzer. Zelf vind ik dat de duivensport is gek geworden, gewoon echt ziek. Onze duivensport de sport van de gewone man die op de fiets met een mandje en zijn klak op zijn kop naar zijn vereniging ging om een paar duifjes in te korven . Klokken werden gezet en de andere dag een controle prik en dan mocht de klok mee naar huis. We werkte nog met gummi ringen . Nu moet je als beginnende liefhebber een ECS aanschaffen met een paar antennes en je bent dan al gauw een zevenhonderd euro en wil je dan ook nog als beginner een goede kweekduif aanschaffen dan moet je op de computer naar een verkoopsite zoeken en uiteraard kom je dan bij Pipa terecht en zie je daar een bod op een duif van 1.252.000,00 euro staan . Dan stop je toch met het timmeren van een hokje , schrap de ECS van het ,, ik wil lijstje,, en ga gewoon lekker met je vrienden en vriendinnen stappen . Want je bent een verstandig persoon en begint niet eens meer aan deze idioterie die men duivensport noemt.

Neem uiteraard niet weg dat als deze Chinese heer bij mij aanbelt, ik hem uiteraard niet wegjaag maar een bakkie thee aanbied en ook graag zou zien dat hij zijn checkboek trekt en met een mandje duiven weggaat. Maar ik bedoel te zeggen dat de huidige ontwikkelingen in de duivensport geen echte promotie zijn voor onze sport.  De NPO ken veel commissies oprichten maar als alles zonder enige vorm van kennis en objectiviteit wordt benaderd dan kan men er beter mee stoppen. Honderden keren heb ik het al gezegd dat er in onze sport moet worden uitgegaan van de sport voor de arbeider , de competities moeten met minder duiven ook gespeeld kunnen worden. Het gezinsleven moet ook mogelijk zijn rond de duivensport  en als ze zoiets horen zit het NPO bestuur hevig ja te knikken maar net als bij ons in de afdeling 5 bestaat het totale vluchtprogramma uit bijna 40 vluchten, 14 jonge duivenvluchten, ze zijn gewoon knettergek aan het worden.

Ze hebben nu pas vergaderd (afd. 5) en als ik het verslag lees stond er in het geheel nog niets op een rijtje en ging het meeste van ,, we zien wel hoe het loopt,,. Eerst stond er op het zgn. vluchtprogramma netjes een T bij Duffel wat inhield dat het een trainingsafrichting betrof. Deze T is er nu af en de ene vereniging speelt hem wel als concours en de andere niet, niet erg maar wij in Rotterdam weten nog niets. Dit is nu al een paar jaar hetzelfde verhaal, dadelijk beslissen terwijl er al geconcourst wordt . We maakten zelfs mee dat er vluchten geschrapt werden terwijl ze al gespeeld waren. Ik heb me er steeds kritisch over uit gesproken en kan er nog kwaad over worden. Omdat enkele kampioenen de eerste twee vluchten niet hadden meegedaan maar gokte op de volgende twee van de vier keuzevluchten, maar die toen vervielen en dus schrapte men de twee eerste vluchten. Uiteraard was dat in de ontkenningsfase de oorzaak niet, maar in Rotterdam weten de meelevende liefhebbers beter. Wat ik wil zeggen is dat we dadelijk nog niets weten en afhankelijk van het resultaat Duffel wel of niet in het samenspel geteld gaat worden. Ik vind dat ruim voor het seizoen elke liefhebber een duidelijk uitsluitsel op papier moet krijgen van wat er gaat gebeuren en wat telt in het seizoen. Wat wordt het puntensysteem , welke vluchten , hoe melden enz. gewoon een soort concoursreglement 2019 voor vereniging ,samenspel , rayon en afdeling.

Na veel gezondheidspirikelen die nog niet van de baan zijn is het wel behelpen maar we doen ons best en we wachten tot de operatie is uitgevoerd. De duiven proberen we zo goed als mogelijk na te lopen en ons vaste systeem te volgen. De jongen zijn in het vlieghok nu gespeend en de doffers en duivinnen zitten al gescheiden. Morgen gaan ze bij droog weer weg voor ongeveer acht kilometer en daarna gaan we het geleidelijk bij behoorlijk weer, opvoeren. Ook vermoed ik dat einde deze week de 14 winterjongen hun eerste opgooi kilometers gaan maken en dan met een dikke week daarna ( 3 x 10 km )met de oude duiven mee de trainingsvluchtjes kunnen afwerken t/m Zevenbergschehoek en Middelharnis. Kortom duidelijk is dat ons seizoen is begonnen.

Deze week las ik ook dat een column schrijver (die ik zelf heel graag lees en ook een wijs man vind ) dat hij er geen heil in zag dat liefhebbers hun duiven extra vitamine verstrekte of met wat olie over het voer ,wat kruiden of biergist toediende. Ik doe dit wel en weet niet of het goed is en ik weet ook niet of als ik het niet zou doen de prestaties terug zouden lopen. Ik vind dat we gewoon moeten doen waar we ons zelf en onze duiven zich prettig bij voelen . Maar één ding durf ik wel te stellen dat liefhebbers die behoorlijk met hun duiven vliegen en stellen dat ze elke dag alleen zuiver water geven met alleen een bakje gewoon duivenvoer en verder er nooit iets bij, echte jokkebrokken zijn.

Tot de volgende rondom.

Kees Commijs

Racing Pigeon Whisperer.

Het wel en wee rondom ons duivenkot 10- 2019

We zijn weer een weekje verder en het seizoen nadert snel , over een maand hebben we al een vlucht gehad en is de vraag telt die vlucht niet of telt die vlucht wel. De ene club zeg bij ons wel en de andere club zegt bij ons niet. Zelf ben ik ervoor dat voor het seizoen in een voorjaarsvergadering goed besproken word welke vluchten voor je club tellen en welke puntentelling er geld en dan het liefst zwart op wit op papier. Al jaren is er gezeik over die eerste vluchten en ik heb al eens gezegd het lijkt wel of de z.g.n plaatselijke grote mannen alles op elkaar afstemmen en de rest maar klapvee melkers zijn. Daarom is vooraf afspraken maken over wat er te gebeuren staat voor en tijdens het speelseizoen. Het liefst zou het dan voor alle rayons binnen de afdeling hetzelfde moeten zijn. Binnen een club zou ik zoeken naar een systeem wat binnen een club past. Het is toch belachelijk dat bijvoorbeeld binnen de jonge duivenafrichting ongeveer 25 hokken afhaken en je er dan nog net genoeg over hebt om de laatste vlucht te spelen. Boosdoener ? De verliezen en zieke duiven ? Zou kunnen, maar ook de puntentelling was in 2018 voor ons niet ideaal. Je moest 1: 4 punten tellende duiven pakken dus 25 %, dat moet kunnen en is mooi maar je helpt je concoursen naar de kloten en als er (vele) twee vluchten hun portie niet hebben gehaald dan haken ze af. Het jaar daarvoor telde er drie van je eerste dertig aangegeven duiven. Ik vond het mooi maar ook hierdoor werden concoursen afgebroken omdat er dan opeens van die puntenspelers waren die met tien duiven kwamen en er dan maar één behoefde te constateren. ( en daar ga je dan zelf ook in mee)

Zelf zou ik ervoor gaan om weer de eerste 30 duiven te tellen maar dan met de drie eerst geklokte, of je er dan tien of dertig mee hebt  je moet er drie pakken. En let op mijn woorden dan komen die tien duiven inkorvers er wel met dertig. Zo zit de duivenmelker nu eenmaal in elkaar.

We wachten gewoon af en we zien wel hoe het gaat lopen. In mijn 53 jarige duivenloopbaan ga ik eindelijk leren gewoon de rust te bewaren en dan maar zien hoe alles verloopt.

In het hok ben ik wel fanatiek en probeer de regelmaat aan te houden in de verzorging, daar het met mijn gezondheid momenteel wat minder gaat en veel ziekenhuis en doktersbezoeken nodig zijn loopt die regelmaat soms een beetje in de war maar ik zie dit nog niet als een belemmering om tot behoorlijk haalbare prestaties te komen. Voorlopig gaat alles naar wens.  Duiven vliegen goed , jongen komen goed op enz enz enz. Ik krijg het uiteraard al drukker daar er nu al in drie ploegen de duiven worden uitgelaten en als dadelijk het spul op weduwschap zit worden het vijf ploegen. Laat nu een ploeg eens een uur uit en dat tweemaal daags dan ben je gewoon tien uur bezig met de duiven. Verduister je dan van 18.00 tot 8.00 uur , dan zit die tijd precies vol , dus moeten ze op bevel snel binnenlopen anders zit je in de problemen. Net als bij die veertien winterjongen die nu al flink wegtrekken , die hebben aan hun uurtje echt tekort en roepen helpt niet want ze verdwijnen aan de horizon. En dat bedoel ik dan , gewoon de rust bewaren en verzorgen hoe het uit komt binnen de bepaalde regelmaat.

Of ons optreden bij RTV Rijnmond over de postduiven kweek bij volle maan een succes was weet ik niet daar ik er weinig over hoor , zelf vond ik het uiteraard geweldig geslaagd. En ik hoop de postduivensport nog meer in het nieuws te kunnen brengen op een manier dat de niet duivensport mensen vanzelf respect krijgen voor onze sport , maar met de manier hoe de duivensport nu in elkaar steekt gaat dit nooit lukken.

Tot de volgende rondom.

Kees Commijs

Racing Pigeon Whisperer.

Het wel en wee rondom ons duivenkot 9-2019

Zo was hij toen ik de eerste keer bij hem in Reeuwijk kwam, de man die toen al hard vloog met zijn duiven , in en in liefhebber met heel veel visie. Veel kritiek had ik op zijn wijze van duiven houden geuit tot we afspraken een keer met elkaar in gesprek te gaan. De uitnodiging kwam en we hebben wat uurtjes over duiven geluld en deelde elkaars passie voor onze duivensport. Toen schreef ik al in de reportage Willem de Bruijn zit nog niet aan zijn top zat en het gelijk heb ik gekregen want vandaag kwam één van zijn grote dromen uit en heeft hij de NPO  Sport Award 2018 in Ontvangst mogen nemen.

 

 

 

Willem de Bruijn gefeliciteerd.

Momenteel zit ik met wat kleine gezondheid probleempjes en binnenkort volgt er een kleine ingreep maar vermoedelijk wel als het duivenseizoen is gestart, dat is iets wat mij wel verontrust want dan staat Ienepien er alleen voor en het is best veel werk als we het goed willen doen, ik heb deze winter me best gedaan om er een goed seizoen van te maken en dan is er toch een beetje teleurstelling. Hopelijk valt het allemaal mee en wordt de soep niet zo heet gegeten als ze nu wordt opgediend maar het is gewoon afwachten wat de heren medici gaan beslissen.

Op het hok gaat alles in mijn ogen beter dan in de andere jaren . Duiven trainen als een tierelier en de jongen in het vlieghok maken prima mest en groeien als kool. Bij de kwekers was een koppel wat iets mindere mest  bij de jongen had en heb ik dat enkele dagen aangekeken maar toen het niet beter werd naar de pot Black Salt gegrepen en 1 lepel op vier liter water , het resultaat was verbluffend de andere dag mooie droge mest rond de broedschotel. Sinds twee jaar wordt hier op het hok alleen met kruiden gewerkt en andere natuurproducten. Alleen nog vitamines worden via bruistabletten toegediend en ik ben zeer tevreden hoe de laatste twee jaar met de duiven is verlopen.

Vanavond was de uitzending op RTV Rijnmond over de volle maan en mocht ik hier een kleine bijdrage met onze duiven aan toevoegen. Het was best leuk om naar je eigen verhaal te luisteren en  de ,, Jonge Crack ,, in beeld te zien . Deze duif vloog als jong tweemaal een eerste prijs. Dit jaar had ik trouwens Hansy die twee keer de tweede en een eerste prijs binnen haalde. Het zijn echt toppertjes waar ik trots op ben. De uitzending wordt elk uur tot maandagmiddag 17.00 uur herhaald op RTV Rijnmomd. (om het half uur.)

De winterjongen trainen goed maar beginnen ook al op hun staart te staan en als ik dit nu al waarneem heb ik er spijt van ook de vliegduiven toen niet gekoppeld te hebben, daar dit toch een pracht gezicht is en ik dan mijn jonge weduwnaarshok had kunnen vullen. Nu wordt dit afwachten omdat de meeste jongen nog een dag of veertien moeten groeien voor ze gespeend kunnen worden.

Duivensport blijf knutselen en proberen om een beter systeem dan een ander te ontwikkelen , de juiste momenten voor de verduistering en bijlichten te vinden. Het beste systeem van voeren en het kweken van een duif die aan de lichamelijke eisen in jouw ogen voldoet. Het is één grote passie en we zijn als duivenmelker een beetje (soms erg) gestoord en dat is iets waar ik zeker van weet dat ik met de NPO sport Award houder 2018 op dezelfde lijn zit.

Tot de volgende rondom.

Kees Commijs 

Racing Pigeon Whisperer.